Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

Αγόρευση κ. Προκόπη Παυλόπουλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης «Αναμόρφωση συστήματος προσλήψεων στο δημόσιο τομέα και άλλες διατάξεις».

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν αναφερθώ στα άρθρα 4, 5 και 8, θα κάνω μία απαραίτητη εισαγωγή, έστω και αν το έχουμε τονίσει κατά κόρον σε αυτήν την Αίθουσα.

Υποτίθεται ότι αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να λύσει το πρόβλημα της διαφάνειας και της ομηρίας των συμβασιούχων. Το αντίθετο κάνει. Επικαλείται μάλιστα σαν προηγούμενο το ν. 2190/94. Μα, κύριοι συνάδελφοι, εσείς του ΠΑΣΟΚ το επικαλείστε, πέραν του ότι ξεχνάτε -σας έχω πει τις δύο όψεις- ότι μετά το άρθρο 25, ήταν το αίσχος της δημοκρατίας, κατά τη δήλωση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής.

Δέκα χρόνια που κυβερνάγατε μέχρι το 2004 και ενώ είχε μεσολαβήσει και η Οδηγία του 1999, εσείς που θεσπίσατε το ν. 2190/94, γιατί δημιουργήσατε την ομηρία των συμβασιούχων; Δεν είναι απότοκο της τακτικής σας ότι η ομηρία των συμβασιούχων δημιουργήθηκε μεταξύ 1994 έως 2004; Δεν ήμασταν υπόλογοι απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση όταν αναλάβαμε εμείς τα καθήκοντά μας; Δεν είναι γνωστό ότι είχαμε παραπεμφθεί; Δεν είναι γνωστό ότι η απόφαση της 4ης Ιουλίου του 2006 στο σκεπτικό 101 λέει ρητά ότι προ του 2004 ούτε ένα μέτρο προσαρμογής δεν είχε ληφθεί; Εσείς δημιουργήσατε την ομηρία των συμβασιούχων.

Έρχεται η Κυβέρνηση Καραμανλή και κάνει το θεσμικό πλαίσιο της επίλυσης. Έχει μεσολαβήσει η αναθεώρηση του 2001, η αναθεώρηση του Συντάγματος, η οποία απαγόρευε πλέον τη μετατροπή των συμβάσεων αυτομάτως -που κατά κόρον είχατε κάνει προηγουμένως εσείς σε πολλούς χώρους και ιδίως στους σταζιέρ που τους μονιμοποιήσατε και από πάνω, γιατί εσείς το θεσμοθετήσατε- σε αορίστου χρόνου.

Έδωσα μία μάχη με το Συμβούλιο Επικρατείας, για να θεωρηθεί μεταβατική περίοδος μέχρι το 2004, ακριβώς λόγω της προσαρμογής, το δέχτηκε το Συμβούλιο της Επικρατείας οριακά και τρεις Ολομέλειες δικαστηρίων, Συμβουλίου Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου και η απόφαση της 4ης Ιουλίου του 2006 του δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, είπαν ότι η Ελλάδα προσαρμόστηκε στο κοινοτικό κεκτημένο ως εξής: Όσοι μπορούσαν να γίνουν μόνιμοι με το προεδρικό διάταγμα, τριάντα τρεις χιλιάδες πεντακόσιοι -που εσείς δεν είχατε κάνει κανέναν- έγιναν μόνιμοι. Άλλοι δεν μπορούσαν να γίνουν, ούτε με νομοθετική ρύθμιση, ούτε αλλιώς. Και λέω από αυτό το Βήμα ότι όσοι υπόσχονταν στους συμβασιούχους μετά το 2004, από όποια παράταξη και αν ήταν, είτε στους κανονικούς συμβασιούχους, είτε στους «σταζιέρ», ότι υπάρχει η δυνατότητα μονιμοποίησης, έκαναν ένα φθηνό εμπόριο ελπίδων. Είναι το λιγότερο που μπορώ να πω.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΟΙΡΙΔΗΣ: Ήταν δικοί σας, όπως και ο Διοικητής του ΟΑΕΔ.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Μη μου το λέτε αυτό, κύριε Αμοιρίδη, οι δικοί σας νυν Υπουργοί σε συνέντευξη το Μάιο λέγανε ότι αυτό γίνεται. Ο κ. Καστανίδης και ο κ. Ρόβλιας έλεγαν ότι αυτό γίνεται, όταν ξέρανε ότι δεν γίνεται. Και αν υπάρχουν και από τη δική μου παράταξη «παραγοντίσκοι» που το έλεγαν, καταδικάστηκαν στη συνείδηση του ελληνικού λαού και αυτό είναι γνωστό. Αλλά εσείς που κάνετε τους διαπρύσιους κήρυκες της διαφάνειας αυτήν τη στιγμή, με τον κ. Καστανίδη και τον κ. Ρόβλια, λέγατε σε αυτούς τους ανθρώπους ότι μπορεί να γίνουν αορίστου χρόνου με τη μετατροπή των συμβάσεών τους. Κάντε την αν μπορείτε. Κάντε την τώρα που είστε Κυβέρνηση. Τα ίδια δεν λέγατε στους εποχικούς δασοπυροσβέστες; Εγώ τους είπα πάντα την αλήθεια, άσχετα αν υπήρχαν φωνές από εδώ και από εκεί και δυστυχώς και κάποιες νομικές φωνές που παραπλανούσαν τους ανθρώπους. Αυτό λοιπόν ήταν το ένα.

Η μονιμότητα σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα να γίνουν ορισμένοι μόνιμοι, όσοι μπορούσαν να γίνουν: Το υπόλοιπο κομμάτι αφορούσε τη μοριοδότηση.

Και έρχομαι πλέον στο άρθρο 4. Κύριοι συνάδελφοι, ως προς την μοριοδότηση που τη λέτε άδικη και αντισυνταγματική, μην ξεχνάτε ένα πράγμα. Ήταν το αντίβαρο. Γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση σου λέει ότι έχεις το Σύνταγμά σου αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω, πρέπει να βρεις μέτρα προστασίας όσο έχεις συμβασιούχους, οι οποίοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Έτσι θεσμοθετήσαμε τη μοριοδότηση, ως κοινοτική υποχρέωση στην οποία εμείς προσαρμοστήκαμε. Και επαναφέρω τα σκεπτικά 100, 101 και 102 της απόφασης της 4ης Ιουλίου του 2006 που το λέει ρητά: Καταργώντας τη μοριοδότηση αυτήν τη στιγμή δεν είναι μόνο ότι διαπράττεται μια κατάφωρη αδικία, δεν είναι μόνο ότι τώρα είναι αντισυνταγματικό το μέτρο το οποίο παίρνετε, είναι ότι ανοίγουμε πάλι το ζήτημα της προσαρμογής στην Κοινοτική Οδηγία του 1999, οδηγώντας τους ανθρώπους πάλι, δυστυχώς, στα δικαστήρια για να βρουν το δίκιο τους. Εκεί που είχαν γλιτώσει από το να τρέχουν από δικαστήριο σε δικαστήριο -εκτός από εκείνους που είχαν πέσει θύματα όσων τους παραπλανούσαν- τώρα τους οδηγεί κανείς εκεί. Θα με θυμηθείτε τι θα συμβεί από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί είναι βέβαιο ότι για να μπορέσετε να μην έχετε πρόβλημα, θα έπρεπε να καλύψετε τις θέσεις με συμβάσεις αορίστου χρόνου, αλλά με μοριοδότηση.

Το ξέρετε πολύ καλά ότι αυτός ήταν ο σκοπός μου όταν θεσπίστηκε το διάταγμα Δυστυχώς, η παγκόσμια κρίση δεν επέτρεψε λόγω ελλείμματος να προκηρύξουμε όσες θέσεις αορίστου χρόνου, θα έπρεπε, για να μοριοδοτηθούν οι άνθρωποι αυτοί και να λήξει το ζήτημα. Το καταφέραμε εν μέρει τουλάχιστον σε ορισμένους τομείς, όπως ήταν τα ΚΕΠ, όπως ήταν η μετανάστευση κ.λπ.. Σε άλλους, λόγω δημοσιονομικών προβλημάτων, δεν κατέστη δυνατό.

Ξέρετε ποια είναι η δημοσιονομική κατάσταση της Χώρας, ξέρετε ότι δεν μπορείτε να προκηρύξετε θέσεις αορίστου χρόνου, γιατί θα τις κόψει το Γενικό Λογιστήριο. Τι θα γίνει με όλες αυτές τις υπηρεσίες; Πέραν του ότι βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι στο δρόμο, πέραν του ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν μοριοδοτούνται πλέον και αυτό είναι κοινωνικά άδικο, αντισυνταγματικό και επιπλέον είναι αντίθετο με την Κοινοτική Οδηγία, δεν το ξέρετε ότι ολόκληρες υπηρεσίες θα διαλυθούν; Γι’ αυτό είπα και το επαναλαμβάνω από αυτό το Βήμα, μέσα στο πρώτο τρίμηνο -ήδη η πρώτη εγκύκλιος βρήκε- του επόμενου έτους θα έχετε φέρει τουλάχιστον δύο με τρεις τροπολογίες αυτού του καθεστώτος, το οποίο τώρα πάτε να κάνετε, για το λόγο ότι δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν οι υπηρεσίες, πέρα βεβαίως από την κοινωνική αδικία, η οποία διαπράττεται. Αυτή είναι η αλήθεια.

Το δεύτερο, το οποίο θέλω να τονίσω, είναι το ζήτημα της συνέντευξης. Θα το λέω πάντα σε αυτήν την Αίθουσα. Η απαξίωση της συνέντευξης που ήλθε από την παραπληροφόρηση από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, σταματάει και θα σταματήσει. Η συνέντευξη που εγώ θεσμοθέτησα ως Υπουργός, ήταν συνέντευξη που την ενέκρινε το ΑΣΕΠ. Αν ήθελε το ΑΣΕΠ γινόταν και γινόταν μόνο από το ΑΣΕΠ. Και παίρνετε παραδείγματα άλλων συνεντεύξεων, που στο κάτω-κάτω στις μέρες σας είχαν θεσμοθετηθεί, όπως για ΕΠΟΠ και άλλα πράγματα, που δεν είχαν σχέση με τη συνέντευξη, την οποία εγώ εισήγαγα, για να λέει το ΠΑΣΟΚ για τη συνέντευξη. Όχι μόνο δεν απαξιώθηκε, αλλά μόνο όπου ήθελε το ΑΣΕΠ, σε ελάχιστες περιπτώσεις, την έκανε και γινόταν μόνο υπό την αιγίδα του ΑΣΕΠ και δεν υπήρξε κανένα απολύτως πρόβλημα. Αυτή είναι η συνέντευξη την οποία εγώ θεσμοθέτησα. Τι κάνετε εσείς τώρα; Καταργείτε, λέτε, αυτήν τη συνέντευξη, αλλά βάζετε συνέντευξη για εκείνους οι οποίοι πλέον είναι στον πίνακα επιτυχόντων. Και ακούστε τι θα συμβεί. Στη συνέντευξη, την οποία είχα εισαγάγει εγώ, που γινόταν όποτε επέτρεπε το ΑΣΕΠ και γινόταν από το ΑΣΕΠ, η συνέντευξη ήταν ένα ποσοστό, σε ό,τι αφορά την επιτυχία Εσείς ξέρετε τι κάνετε; Επαναφέρετε το 100% της συνέντευξης για να κόψετε ανθρώπους. Να η κερκόπορτα για την οποία μιλάμε, γιατί εσείς λέτε: Από τον πίνακα επιτυχόντων, όπου και θα υπάρχει και πίνακας επιλαχόντων, με τη συνέντευξη μπορεί να κόβεται ο καθένας με τη μία, πράγμα το οποίο δεν επιτρεπόταν με τη συνέντευξη την οποία εγώ είχα εισαγάγει. Είτε το θέλετε είτε όχι, η αλήθεια φαίνεται. Η συνέντευξη την οποία είχαμε εμείς θεσμοθετήσει, ήταν συνέντευξη αξιοκρατίας. Αυτό το οποίο ανοίγετε τώρα, είναι μία κερκόπορτα πραγματικά για να γίνεται πίσω «το έλα να δεις». Εκτός εάν αντισταθεί το ΑΣΕΠ, γιατί πρέπει να γίνεται υπό την αιγίδα του ΑΣΕΠ, που τουλάχιστον είναι μία ασφαλιστική δικλίδα. Πάντως, η συνέντευξη την οποία είχαμε εμείς εισαγάγει, ήταν απείρως πιο αποτελεσματική, δίκαιη και διαφανής, ό,τι και αν λέει η δική σας παραπληροφόρηση. Έφτασαν στο σημείο οι Βουλευτές σας και ο εισηγητής σας να μπερδεύουν τη συνέντευξη, που εγώ θεσμοθέτησα, με τη συνέντευξη που αφορά την Πυροσβεστική και τους ΕΠΟΠ!

Και ένα τελευταίο. Είμαστε υπέρ του τεστ δεξιοτήτων. Σας είπα όμως και είναι κάτι πολύ σοβαρό και σκεφτείτε το: Πίνακας αναμονής δεκαετίας για το τεστ δεξιοτήτων είναι πολύ μεγάλος χρόνος. Γιατί σε δέκα χρόνια η προσωπικότητα ενός ανθρώπου και οι δεξιότητές του μπορεί να έχουν αλλοιωθεί σημαντικά και να παίρνετε στοιχεία μιας δεκαετίας, για να διορισθεί τελικά ένας άνθρωπος, ο οποίος μπορεί να είναι παντελώς ακατάλληλος. Εγώ θεωρώ ότι μία πενταετία είναι το μάξιμουμ που μπορούμε να σταθούμε. Είναι πολύ σωστό σαν μέτρο, αλλά με όριο την πενταετία. Δείτε το, γιατί είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, το τονίζω, ένας τόσο μεγάλος χρόνος αναμονής, με όλες τις παρενέργειες που μπορεί να έχει. Εύχομαι αυτές οι παρατηρήσεις, έστω και τελευταία στιγμή, να οδηγήσουν στην τροποποίηση συγκεκριμένων διατάξεων, διατάξεων που πλήττουν έναν κόσμο ο οποίος εργάζεται αξιοκρατικά, έναν κόσμο ο οποίος προσφέρει, έναν κόσμο ο οποίος αν δεν υπάρξει, πέρα από το πρόβλημα το οποίο θα έχει στην καθημερινή ζωή του, θα δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στο σύνολο, περίπου, ιδίως του στενού δημόσιου τομέα

Ευχαριστώ πολύ.