Συνοπτικό Σημείωμα επί των Ερωτήσεων προς κ. Γ. Ζορμπά

                                                                                                                                      Αθήνα, 20 Ιουλίου 2010

Προκαταρκτική παρατήρηση: Η μαρτυρία του κ. Γ. Ζορμπά θα ήταν, λόγω του αντικειμένου της, πιο αποδοτική αν η Επιτροπή είχε το σύνολο της δικογραφίας. Γι’ αυτό κατά πάσα πιθανότητα πρέπει να επανέλθει μετά την περιέλευση της δικογραφίας στην Επιτροπή. Εκεί θα δούμε και αν οι εκθέσεις του κ. Ζορμπά περιλαμβάνονται στη δικογραφία.

Ι.     Επί των εισαγωγικών επισημάνσεων του κ. Γ. Ζορμπά:

Α.  Δεν ήταν μόνον η Αρχή της οποίας προήδρευε που είχε προβλήματα στελέχωσης και υποδομής. Και άλλες Ανεξάρτητες Αρχές, και δη συνταγματικώς κατοχυρωμένες (π.χ. Επιτροπή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Ε.Σ.Ρ.) είχαν και έχουν αντίστοιχα προβλήματα. Άρα δεν υπήρξε δυσμενής μεταχείρισή της.

Β.  Υπάρχει σημαντικό έρεισμα στην άποψη ότι η Αρχή αυτή, ως συλλογικό διοικητικό όργανο, μόνο συλλογικώς μπορεί ν’ αποφαίνεται, ακόμη και όταν ασκεί προανακριτικά καθήκοντα. Το επιχείρημα του κ. Ζορμπά ότι δεν νοείται συλλογικότητα σ’ αυτήν την περίπτωση λόγω ανάγκης τήρησης της μυστικότητας δεν στέκει, διότι έχουμε όργανα που ασκούν συλλογικά προανακριτικά καθήκοντα. Και δη τόσο στη Δικαιοσύνη όσο και στη Βουλή. Π.χ. η κατ’ άρθρο 156 του Κανονισμού της Βουλής Επιτροπή Προκαταρκτικής Εξέτασης.

Γ.  Δεν είναι ορθή η άποψη του κ. Ζορμπά ότι κακώς προεδρεύει σήμερα της Αρχής εν ενεργεία δικαστικός. Μπορεί να προεδρεύει κατ’ άρθρο 89 παρ. 1 του Συντάγματος, αφού η Αρχή είναι συλλογικό όργανο ελεγκτικού χαρακτήρα.

ΙΙ.    Επιμέρους Θέματα:

Α.  Και μόνον το γεγονός ότι καμία από τις τρεις εκθέσεις του κ. Ζορμπά δεν εστάλη απ’ αυτόν στη Βουλή, κατ’ άρθρο 86 παρ. 2 του Συντάγματος, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν προέκυψαν στοιχεία κατά πολιτικών προσώπων. Τούτο ενισχύεται και από το ότι η ως τώρα μακρόχρονη και ευρεία δικαστική έρευνα δεν οδήγησε κανένα δικαστικό λειτουργό να στείλει δικογραφία στη Βουλή κατά το ίδιο άρθρο.

Β.  Τα ομόλογα για τις αμυντικές ανάγκες του δημοσίου εκδίδονται, με τον ίδιο τρόπο, από το 1999. Οι δύο λοιπόν αιτιάσεις του κ. Ζορμπά κατ’ αυτών δεν στέκουν. Ήτοι:

          1.     Γιατί για δεκάδες (πάνω από 50) δανειακές συμβάσεις επί ΠΑΣΟΚ δεν τίθεται θέμα και τίθεται μόνο για τα ομόλογα που πήραν τα Ταμεία μετά το 2005;

          2.     Είναι δυνατόν να τίθεται εν αμφιβόλω η αξιοπιστία ομολόγων που εκδίδει το Ελληνικό Δημόσιο;

          3.     Το κεφάλαιο των ομολόγων αυτών είναι πάντοτε κατοχυρωμένο. Κυμαίνεται η απόδοσή τους. Αλλά τι εγγυάται την απόδοση ενός μη δομημένου   
                  ομολόγου; Μήπως και αυτού η απόδοση δεν εξαρτάται από τη διακύμανση των επιτοκίων;

          4.     Όλα τα ομόλογα για τις αμυντικές δαπάνες εκδίδονται, βάσει της ειδικής νομοθεσίας που ισχύει γι’ αυτά, εκτός ΟΔΔΗΧ. Αλλιώς τίθεται θέμα ακυρότητας για
                  όλα, από το 1999, και όχι μόνο για εκείνο το ΤΕΑΔΥ. Γι’ αυτό πρέπει να έλθουν άλλωστε στην Επιτροπή όλοι οι διατελέσαντες Πρόεδροι του ΟΔΔΗΧ.

          5.     Ο κ. Ζορμπάς ισχυρίζεται ότι κακώς μπορούσαν να μετέχουν ως παρατηρητές στα Δ.Σ. των Ταμείων Χρηματιστηριακοί παράγοντες. Μόνο που, όπως         
                  ο ίδιος  δέχεται, τούτο κατέστη δυνατό με Υπουργική Απόφαση του 2000, ήτοι επί Κυβέρνησης Σημίτη.

Γ.  Ενώ στις Εκθέσεις του κ. Ζορμπά προκύπτουν αιχμές στα πορίσματά του για πολιτικά πρόσωπα ιδίως του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, και κυρίως για τον αρμόδιο Γενικό Γραμματέα, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ενώ με επιστολή του στις 29.5.2007, ο τότε Γενικός Γραμματέας κ. Γ. Κουρής του ζήτησε να προσέλθει να καταθέσει στην Αρχή, ο κ. Ζορμπάς ουδέποτε τον κάλεσε, πριν καταλήξει στην Έκθεσή του.