Αν θέλετε να μάθετε ποιες είναι οι πιο αξιόπιστες στοιχηματικες εταιριες στον κόσμο τότε μπορείτε να διαβάσετε τις πιο έγκυρες αξιολογήσεις για εταιριες στοιχηματων με πολλές πληροφορίες για υπηρεσίες και τα στοιχηματικά μπόνους εγγραφής που δίνουν. Δείτε τη σελίδα και συλλέξτε τις δυνατές γνώσεις για να επιβιώσετε στο χώρο του διαδικτυακού παιχνιδιού.














Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

4-8-2011 Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Τροποποίηση της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας του Δημοσίου - Ρυθμίσεις για την ανάπτυξη και τη δημοσιονομική εξυγίανση – θέματα αρμοδιότητας Υπουργείων Οικονομικών, Πολιτισμού και Τουρισμού και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης».

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]
: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Δεν θα έπαιρνα, κύριε Υπουργέ, το λόγο, αν δεν αισθανόμουν την ανάγκη να απαντήσω στον κ. Βενιζέλο…

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών): Γιατί δεν απαντήσατε πριν και απαντάτε τώρα που δεν είναι εδώ;

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υπουργέ, είμαι απλός Βουλευτής. Έβαλα την κάρτα μου, ενεγράφην και όταν ζήτησα να πάρω τη θέση άλλου συναδέλφου για να είναι εδώ ο κ. Βενιζέλος, ο κ. Γείτονας είχε αντίρρηση. Δεν είναι εδώ. Εγώ σας εμπιστεύομαι απολύτως και σας θεωρώ νομικώς εγκρατέστατο για να αντιληφθείτε αυτά τα οποία λέω. Στο κάτω-κάτω αυτά λέγονται για να μείνουν στα Πρακτικά ως στοιχεία ερμηνείας του σχεδίου νόμου.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών): …Στο Υπουργείο Οικονομικών είμαι, δεν μπορώ να σας αντιμετωπίσω νομικά. Σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο θα σας αντιμετωπίσω.

 
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Όταν, κύριε Υπουργέ, εκπροσωπείτε την Κυβέρνηση, μην αδικείτε τον εαυτό σας. Εγώ εμπιστεύομαι και τα νομικά σας και δεν υποτιμώ κανέναν. Όταν εκπροσωπείτε την Κυβέρνηση, είστε η Κυβέρνηση εδώ και το εννοώ.
Έθεσα ορισμένα θέματα συνταγματικότητας, τα οποία θέτει και η Έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής. Αντί απαντήσεως από τον αρμόδιο Υπουργό, ο οποίος τυχαίνει να είναι και καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου, άκουσα μία ρητορεία επιχειρημάτων, που δεν έχουν καμία σχέση με το Σύνταγμα και το Συνταγματικό Δίκαιο. Και, πολύ περισσότερο, άκουσα «επιπλήξεις». Διότι, λέει, θέτοντας τα θέματα αυτά τα συνταγματικά, στην ουσία σκοπό είχαμε ως Νέα Δημοκρατία και όλες οι παρατάξεις εδώ που στήριξαν την ένσταση αντισυνταγματικότητας, να καθυστερήσουμε τη διαδικασία! Πολλαπλώς, πραγματικά, εκτός διαδικασίας ο κ. Βενιζέλος με αυτά τα οποία είπε.
Πρώτα απ’ όλα, πού ακούστηκε το ότι να υπερασπίζεσαι το Σύνταγμα και να θεωρείς ότι πρέπει να ψηφίζονται οι νόμοι σύμφωνα με το Σύνταγμα και να είναι συνταγματικοί, είναι εναντίον της διαδικασίας η οποία θέλει να έχουμε τελειώσει με όλα αυτά μέχρι τις 20 Αυγούστου; Δεν αντιλαμβάνεσθε, κύριοι της Κυβέρνησης, ότι αν ψηφίζετε αντισυνταγματικές διατάξεις, δεν μπορείτε να τις εφαρμόσετε και είστε έκθετοι και έναντι εκείνων προς τους οποίους αναλάβατε την υποχρέωση αυτές τις διατάξεις να τις ψηφίσετε; Έχετε την εντύπωση ότι η τρόικα και όλοι εκείνοι που σας έβαλαν να φέρετε αυτές τις διατάξεις σας είπαν να τις ψηφίσετε ακόμη και ως αντισυνταγματικές; Μα, αυτό που σας κατηγορούν είναι ότι τις φέρνετε και δεν μπορείτε να τις εφαρμόσετε.

Άρα, λοιπόν, θα έπρεπε με μεγαλύτερη προσοχή να ακούτε αυτά που λέω όχι μόνον εγώ και όλοι οι άλλοι συνάδελφοι εδώ, αλλά και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής. Ποτέ με μεγαλύτερη καθαρότητα δεν είχαν εκφρασθεί οι αντισυνταγματικότητες που είναι δεδομένες. Αυτό είναι το πρώτο που ήθελα να παρατηρήσω. Και δείχνει ότι ο κ. Βενιζέλος μάλλον δεν κατάλαβε ποιος είναι ο ρόλος ένστασης της αντισυνταγματικότητας και ότι εμείς περισσότερο παντός άλλου θέλουμε ό,τι η Βουλή ψηφίζει να έχει τουλάχιστον συνταγματική βάση.

Δεύτερον, άκουσα τον κ. Βενιζέλο να μου λέει ότι με την επίκληση του δημόσιου συμφέροντος, που είναι ρήτρα ερμηνείας και εφαρμογής του Συντάγματος, δικαιολογούνται και ορισμένες παρεκβάσεις! Θέλω να θυμίσω στον κ. Βενιζέλο αυτό που διδάσκει καθένας στο πρώτο έτος της Νομικής -και όχι καθηγητής του Δημόσιου Δικαίου, αλλά κάθε καθηγητής- ο οποίος σχετίζεται με τα νομικά. Μαθαίνουμε στους φοιτητές μας ότι το δημόσιο συμφέρον είναι ρήτρα ερμηνείας των κανόνων δικαίου γενικότερα και του Συντάγματος φυσικά. Αλλά ρήτρα για την ερμηνεία των διατάξεων του Συντάγματος και όχι μέσο για την καταστρατήγηση του Συντάγματος. Γιατί εκεί έκανε το λάθος ο κ. Βενιζέλος.

Με αυτές τις διατάξεις που έχετε φέρει, από τις οποίες απαρίθμησα τουλάχιστον τις τέσσερις, η επίκληση του δημόσιου συμφέροντος -που και το Συμβούλιο της Επικρατείας πολλές φορές χρησιμοποιεί- βαίνει προς την κατεύθυνση -δυστυχώς, όπως το έφερε ο κ. Βενιζέλος- του να συγχωρείται η καταστρατήγηση του Συντάγματος. Αυτό είναι απαράδεκτο. Γιατί ποτέ το δημόσιο συμφέρον, που είναι και συνταγματικώς καθορισμένη έννοια, δεν θα μπορούσε να παραβιάσει το ίδιο το Σύνταγμα.

Φοβάμαι ότι και με τις δύο αυτές αναφορές του ο κ. Βενιζέλος, στην κριτική που έκανε στην αίτηση αντισυνταγματικότητας -η οποία κριτική του δεν ήταν νομική- πρώτον, φαίνεται ότι είναι συνεπής οπαδός εκείνου που έχει μείνει από τη διδασκαλία του Μακιαβέλι, ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Αυτό, όμως, δεν ταιριάζει στη σύγχρονη δημοκρατία και στις κρίσιμες στιγμές που περνάμε.

Δεύτερον, όταν επικαλείσαι το δημόσιο συμφέρον, όπως εσύ το καθορίζεις άλλωστε, για να παραβιάσεις το Σύνταγμα, παραπέμπεις στον περίφημο κανόνα του Ρωμαϊκού Δικαίου «salus populi suprema lex esto». Δηλαδή ότι υπέρτατος νόμος είναι η σωτηρία του λαού. Θυμίζω, όμως, στον κ. Βενιζέλο ότι, εάν διάβαζε τον Κικέρωνα, θα έβλεπε ότι είναι αυτή η ρήτρα η οποία οδήγησε από τη μετάβαση του δημοκρατικού καθεστώτος στο ολιγαρχικό και δικτατορικό στην πορεία.

Ας σοβαρευτούμε λιγάκι σε αυτήν την Αίθουσα. Οι ενστάσεις που θέσαμε είναι σοβαρές ενστάσεις και έχουν στόχο –το τονίζω-να μην ψηφίσουμε πράγματα που αύριο θα είναι ανεφάρμοστα. Και του εξήγησα γιατί θα είναι ανεφάρμοστα. Τα επαναλαμβάνω, όσο μου επιτρέπει η κλεψύδρα.

Πρώτον, το άρθρο 73 παράγραφος 2 ρητώς ορίζει ότι δεν μπορεί συνταξιοδοτικές διατάξεις να εμπεριέχονται σε άσχετα νομοσχέδια. Μα, αυτό το νομοσχέδιο είναι ένας σιδηρόδρομος που μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια, όταν ξεκίναγε το τρένο από την Καλαμάτα με τρία βαγόνια και έφθανε στην Αθήνα με πενήντα! Νομοθετικός συρμός είναι αυτό το οποίο φέρατε. Καταλαβαίνω την ανάγκη να το φέρετε, αλλά μη μου πείτε ότι βάλατε και συνταξιοδοτικές διατάξεις, γιατί χωρίς αυτές δεν θα σας έδιναν το «πράσινο» φως για την επόμενη δόση, παραβιάζοντας κατάφωρα το Σύνταγμα! Είναι, επίσης, δυνατόν να μου πει ο κ. Βενιζέλος ότι επειδή το έβαλε ως πρώτο κεφάλαιο -όταν στην επιτροπή το είχε δεύτερο- αυτές τις τέσσερις διατάξεις ανάμεσα σε εξήντα ή εβδομήντα που φθάνει το νομοσχέδιο, είναι συνταξιοδοτικό το νομοσχέδιο; Δεν βλέπει ότι το Σύνταγμα λέει επί ποινή ακυρότητος πως δεν επιτρέπεται να παρεισφρέουν τέτοιες συνταξιοδοτικές διατάξεις σε άσχετα νομοσχέδια; Δεν το ξέρει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο θα τα ακυρώσει αυτά; Δεν το ρωτά; Τι κερδίζει με το να τις ψηφίσει και να έρθει αμέσως το Ελεγκτικό Συνέδριο και να πει ότι είναι άκυρες; Γιατί θα το πει. Είναι ο ορισμός της παραβίασης του άρθρου 73 παράγραφος 2 του Συντάγματος, πώς να το κάνουμε; Θα έχουν οι καθηγητές της Νομικής να λένε παραδείγματα στους φοιτητές τους για το πώς εννοούμε την παραβίαση του άρθρου 73 παράγραφος 2!

Επιτέλους, είναι πασιφανή αυτά και δεν δικαιολογούνται από κανένα δημόσιο συμφέρον, πολύ περισσότερο από καμία αυθεντία, που εδώ δεν υπάρχει κανενός είδους καθηγητική αυθεντία. Κανείς από εμάς δεν έχει το δικαίωμα. Γι’ αυτό είπα και στον κύριο Υπουργό και σε εσάς, κύριε Υφυπουργέ, ότι σας εμπιστεύομαι όσο και τους άλλους Υπουργούς. Εδώ μέσα δεν ξέρουμε περισσότερα και λιγότερα νομικά. Υπερασπιζόμαστε το Σύνταγμα και οφείλουμε να το κάνουμε όλοι μας.

Δεύτερον, τόνισα προς τον κ. Βενιζέλο ότι το άρθρο 18 παράγραφος 8 έχει μία κατάφωρη αντισυνταγματικότητα. Τι λέει το άρθρο 18 παράγραφος 8; Λέει ότι είναι δυνατόν εκείνες οι εταιρείες, δικηγορικές και ελεγκτικές, οι οποίες ψάχνουν να βρουν στοιχεία περιουσιακά στοιχεία των φοροφυγάδων, θα μπορούν να παίρνουν από τις δημόσιες υπηρεσίες στοιχεία που αφορούν το φοροφυγάδα, γενικότερα το φορολογούμενο. Του είπαμε εμείς να μην εισαγάγει αυτόν το θεσμό και να μην κυνηγάμε τους φοροφυγάδες; Γιατί με ρώτησαν από εκεί, «δηλαδή είστε υπέρ των φοροφυγάδων; Μπράβο σας», λέει, «κύριε Παυλόπουλε»! Αυτό του είπα; Αυτό κατάλαβε; Εγώ του είπα άλλο, αυτό που του λέει και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής. Παίρνουν αυτά τα στοιχεία οι ιδιώτες -που είναι ιδιώτες παρακαλώ, είναι εταιρείες στις οποίες παραχωρούμε δημόσια υπηρεσία- για να κά-νουν έλεγχο. Άντε να το δεχθούμε, αν και αυτό δείχνει διάλυση του Υπουργείου Οικονομικών. Όμως, εκεί δεν υπάρχει ασφαλιστική δικλίδα για το τι θα κάνουν αυτές οι εταιρείες τα στοιχεία. Είπα, λοιπόν, ότι του επισημαίνουμε σωστά, πως εάν δεν μπει μία ασφαλιστική δικλίδα πως απαγορεύεται η επεξεργασία των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων είναι παραβίαση του άρθρου 9α του Συντάγματος.

Αυτή η παρατήρηση είναι παρατήρηση που ωφελεί τους φοροφυγάδες; Είναι απάντηση αυτή Υπουργού και καθηγητή, επειδή θέλει να κρύψει μία κατάφορη αντισυνταγματικότητα; Εν ονόματι του κυνηγητού εναντίον των φοροφυγάδων, το οποίο έχουμε χρέος όλοι να το κάνουμε, Κυβέρνηση, Βουλευτές, οι πάντες, θα κάνουμε κουρέλι το Σύνταγμα και τα ατομικά δικαιώματα; Γιατί; Για ένα θέμα που πρέπει να λέμε ότι απαγορεύεται η επεξεργασία;

Γιατί δεν το βάζει; Γιατί δεν βάζει μερικές ασφαλιστικές δικλίδες; Τι τον εμποδίζει; Τι τον εμπόδιζε από προχθές που του έθεσα το θέμα να έχει βάλει μία στοιχειώδη ρήτρα, ότι αυτοί απαγορεύεται να τα επεξεργαστούν και να έχει συγκεκριμένες ποινές εάν τα επεξεργαστούν. Υπέρ των φοροφυγάδων θα είναι αυτή η διάταξη; Να πει, εάν παραβιάσουν τις διατάξεις που αφορούν την επεξεργασία, θα έχουν την τάδε ποινή. Τι τον εμποδίζει; Ξέρει να φτιάχνει νόμους. Θα τον βοηθούσαμε και εμείς, αν ήθελε, να βάλουμε μία διάταξη.

Ερωτώ, κύριοι συνάδελφοι –όσοι λίγοι είστε εδώ- είμαστε υπέρ των φοροφυγάδων, όταν ζητάμε εγγυήσεις για την προστασία των προσωπικών δεδομένων από ιδιώτες στους οποίους παραχωρούμε άσκηση δημόσιας εξουσίας και τη λειτουργία δημόσιας υπηρεσίας;

Ύστερα του λέμε πάλι για το ίδιο θέμα, δηλαδή των ελεγκτικών εταιρειών, ότι τις θεσμοθετεί. Ομολογεί με αυτόν τον τρόπο τη διάλυση του Υπουργείου Οικονομικών. Από εκεί και πέρα του λέμε: Το να βάλεις εξουσιοδότηση με υπουργική απόφαση να ρυθμίζονται όλα τα θέματα του ελέγχου αυτών των υπηρεσιών από ιδιώτες, αυτό παραβιάζει το άρθρο 43 παράγραφος 2 του Συντάγματος, που θέλει διάταγμα. Γιατί η υπουργική απόφαση μπορεί να ρυθμίζει μόνο ειδικότερα, τεχνικά ή λεπτομερειακά θέματα.

Επιτέλους, σας φαντάζει, κύριοι Υφυπουργοί, ειδικότερο τεχνικό ή λεπτομερειακό θέμα η παραχώρηση τέτοιων αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες; Τη δεχόμαστε κατ’ ανάγκη, αλλά είναι δυνατόν αυτό να γίνει με μία υπουργική απόφαση; Τι του κόστισε του κ. Βενιζέλου, αντί να βάλει υπουργική απόφαση, να λέει, με διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Οικονομικών -και όποιου άλλου θέλει να βάλει, του αρκούσε και του Υπουργού Οικονομικών- ρυθμίζονται τα θέματα αυτά. Μια λέξη ήταν. Πάλι εξουσιοδότηση θα έδινε. Τον εμπόδισε η παρατήρησή μας αυτή να εφαρμόσει το νόμο και να τον ψηφίσει; Εκεί ήταν το ζήτημα; Το γεγονός ότι θα βγάλει υπουργική απόφαση και θα την τινάξει στον αέρα το Συμβούλιο της Επικρατείας και θα πάει περίπατο όλος ο θεσμός, δεν το σκέφτεται; Ποιος είναι εκείνος που κωλυσιεργεί για τη μη εφαρμογή του νόμου; Εκείνος ο οποίος ψηφίζει μία διάταξη που ξέρει ότι δεν θα εφαρμοσθεί ή εγώ που το επισημαίνω; Για να το καταλάβω επιτέλους.

Και ύστερα, αγνοούμε την κοινωνία εντελώς. Έρχεται και καταργεί –όπως είδατε- στο άρθρο 24, το θεσμό ο οποίος αφορά τα ζητήματα τα σχετικά με την επιδότηση ανέγερσης κατοικίας ή αγοράς κατοικίας για τους υπαλλήλους που υπηρετούν σε προβληματικές περιοχές. Τον καταργεί. Κακώς τον καταργεί. Εκείνοι που πρόλαβαν, να εξεταστούν οι αιτήσεις τους, εντάξει παίρνουν την επιδότηση. Εάν τους ειδοποιούσε και τους έλεγε: Από εδώ και πέρα δεν δέχομαι αιτήσεις εντάξει. Αλλά για εκεί-νους, οι οποίοι για λόγους διαδικαστικούς, γραφειοκρατικούς, γιατί δεν πρόλαβε μία υπηρεσία να εξετάσει την αίτησή τους, αλλά έχουν πάρει δάνειο, δεν παίρνουν την επιδότηση, δεν είναι κατάφορη παραβίαση της αρχής της ισότητας; Αυτό ρωτώ. Τόσο απλό είναι. Μιλάμε για ανθρώπους και είναι πολλοί. Είναι άδικο.

Θα μπορούσε να τροποποιήσει τη διάταξη, λοιπόν, και να βάλει ότι δεν επιτρέπεται να υποβληθούν αιτήσεις από εδώ και πέρα. Αλλά τους ανθρώπους αυτούς που έχουν πάει στις τράπεζες, πρέπει να τους προστατεύσει κανείς. Είναι κωλυσιεργία αυτή; Ποιο δημόσιο συμφέρον κατά τον κ. Βενιζέλο δικαιολογεί αυτήν την κατάφορη ανισότητα;

Η τελευταία μου παρατήρηση, αλλά πολύ σημαντική, είναι η εξής: Είμαστε υπέρ του θεσμού το να γλιτώσει μισθώματα που πληρώνει το δημόσιο. Είμαστε υπέρ του να μπορεί να μειώσει, μέσω της μείωσης της αξίας του μισθίου, και το μίσθωμα, κατά 20%, όπως λέει. Καλά δεν έχει δει –του επεσήμανα- νομολογία του Αρείου Πάγου –η τελευταία απόφαση 1465 του 2001- νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου «Ανδρεάδης κατά Ελλάδας, 9 Δεκεμβρίου 2004»; Λέει ότι βάσει της αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων, όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 5 παράγραφος 1 του Συντάγματος, το άρθρο 106 παράγραφος 2 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, δεν επιτρέπεται ο νομοθέτης να παρέμβει αυτοβούλως, χωρίς καμία συνεννόηση, στο δικαιοπρακτικό συνάλλαγμα, να το πω έτσι, στη σύμβαση η οποία έχει υπογραφεί. Βασικός κανόνας της ελευθερίας των συμβάσεων.

Του λες: Βρες έναν τρόπο να βάλεις μία διαδικασία προηγουμένως, ώστε τουλάχιστον να υπάρχει μία συνεννόηση. Και εάν δεν βρεθεί άκρη, τότε από εκεί και πέρα να επικαλεσθείς το δημόσιο συμφέρον για να το κάνεις. Αλλά τήρησε τουλάχιστον τα στοιχειώδη συνταγματικώς. Γιατί είναι κατάφορα αντισυνταγματικό αυτό το πράγμα, με πολύ πρόσφατη νομολογία, ελληνική και διεθνή. Τι είναι αυτό; Κωλυσιεργία;

….Του λες, δηλαδή τι λάθη έχει κάνει: Του λες ότι εφαρμόζει αυτήν την ώρα ή πάει να εφαρμόσει ανεφάρμοστες και αντισυνταγματικές διατάξεις και επικαλείται το δημόσιο συμφέρον, για να μας πει αντίθετους και κωλυσιεργούντες και ότι δεν ξέρουμε πώς χρησιμοποιείται το δημόσιο συμφέρον για την ερμηνεία του Συντάγματος!

…..Tα είπα αυτά για να μείνουν, γιατί τα Πρακτικά είναι και τρόπος με τον οποίο ερμηνεύεται το Σύνταγμα. Και αυτές οι διατάξεις είναι κρίσιμες. Όταν, λοιπόν, μεθαύριο θα είναι ανεφάρμοστες οι διατάξεις αυτές, ας μην επικαλεστεί κανείς από την Κυβέρνηση, καμία Αντιπολίτευση η οποία κωλυσιέργησε. Είναι αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης και κυρίως ενός Υπουργού, που έχει την αυξημένη ευθύνη ότι γνωρίζει πάρα πολύ καλά και τι λέω και τι λέει το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, τι σημαίνει Σύνταγμα και τι σημαίνει εφαρμογή και σεβασμός του Συντάγματος. Καμία κούφια ρητορεία, σας διαβεβαιώ, καμία συγκυρία δεν μπορούν να θίξουν βασικές συνταγματικές διατάξεις. Γιατί τα αποτυπώματα της παραβίασης του Συντάγματος σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές είναι αποτυπώματα παρακμής μίας κυβερνητικής πολιτικής, η οποία δείχνει έτσι ότι και δεν έχει συναίσθηση των πεπραγμένων της. Αλλά το κυριότερο από όλα είναι ότι δεν έχει αίσθηση ευθύνης σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία που ζούμε.

Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.


[1] Σελ. 15140, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20110804.pdf