Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

30-9-2010. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση του σν του Υπουργείου Οικονομικών: «Εκούσια κατάργηση φορολογικών διαφορών, ρύθμιση ληξιπρόθεσμων χρεών, διατάξεις για την αποτελεσματική τιμωρία της φοροδιαφυγής και άλλες διατάξεις»

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ το λόγο επί του Κανονισμού.
…………
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
     Κύριε Πρόεδρε, είναι ακριβές αυτό που είπατε, ότι για τα θέματα που αφορούν τον Κανονισμό, και ιδίως για τα θέματα των τροπολογιών, αποφαίνεται το Σώμα. Όμως υποθέτω ότι όλοι συμφωνούμε ότι αυτή η απόφανση δεν μπορεί να είναι ούτε αυθαίρετη, ούτε απαγορεύει βεβαίως να συζητούμε για το πώς πρέπει να ερμηνεύουμε τον Κανονισμό της Βουλής.
     Το άρθρο 19, όπως έχει έρθει, με τροπολογία, μολονότι ενσωματώθηκε, παραβιάζει ευθέως και το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής για τον εξής απλό λόγο. Είναι γνωστό, κύριοι συνάδελφοι, ότι μία από τις βασικές τομές τις οποίες επιφέραμε μετά την Αναθεώρηση του 2001 ήταν και το γεγονός της αποφυγής των άσχετων τροπολογιών, κατά τρόπο πανηγυρικό μάλιστα μέσα στο Σύνταγμα. Άρα, όταν ερμηνεύουμε τις διατάξεις αυτές τις ερμηνεύουμε πάντοτε και υπό το φως των διατάξεων όπως αναθεωρήθηκαν. Σαφές είναι, λοιπόν, ότι το άρθρο 19 είναι σαν τη μύγα μέσα στο γάλα -επιτρέψτε μου να πω- μέσα σ’ αυτό το νομοσχέδιο. Είναι παντελώς άσχετη η διάταξη.

     Όμως, δεν είναι μόνον αυτό. Υπάρχει και άλλη παραβίαση. Η Κυβέρνηση και η κυβερνητική Πλειοψηφία εκμεταλλεύεται τη διαδικασία του κατεπείγοντος, την οποία επικαλείται για ένα νομοσχέδιο το οποίο αφορά την περαίωση, για να φέρει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος μία άλλη διάταξη, παντελώς άσχετη. Άρα, η αναφορά του Συντάγματος ότι απαγορεύονται οι διατάξεις που είναι άσχετες έχει διπλή σημασία όταν έχουμε διαδικασία κατεπείγοντος. Διότι ιδίως στη διαδικασία του κατεπείγοντος είναι αμφίβολο αν και κατά πόσον μπορεί να υπάρχει τροπολογία, ακόμη και σχετική με το νομοσχέδιο. Γιατί αφού έρχεται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ξέρει η Κυβέρνηση υποτίθεται τι κάνει. Δεν μπορεί να συζητεί με τροπολογίες εδώ. Όταν, όμως, φέρνει ένα νομοσχέδιο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και βάζει μια άσχετη τροπολογία, η οποία δεν έχει την ίδια ratio του κατεπείγοντος -πού τη βρήκε;- παραβιάζουμε και το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Να ξέρουμε, λοιπόν, αυτήν τη στιγμή ότι η Κυβέρνηση φρόντισε να βάλει μέσα σ’ αυτό το νομοσχέδιο ό,τι άλλο βρήκε, για να λύσει την αμηχανία της, πέραν του ότι τίθεται ένα τεράστιο θέμα σε ό,τι αφορά την επιμέτρηση της ποινής και την αρχή της αναλογίας, για το αν μπορούμε πραγματικά να βάλουμε τέτοιου είδους ποινές, ποινικές κυρώσεις, οι οποίες είναι στην κυριολεξία δρακόντειες και δαμόκλειες.
    Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
………………

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): …… Ορίστε, κύριε Παυλόπουλε, έχετε το λόγο για δύο λεπτά.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[2]: Ο Κανονισμός, κύριε Πρόεδρε, είναι για να εφαρμόζεται προς όλους και με ίσο τρόπο. Θα επανέλθω επί του θέματος. Γιατί; Διότι ο κύριος Υπουργός απήντησε επί του θέματος αυτού που ετέθη, ενώ όταν το έθεσα εγώ δεν ήταν εδώ. Επειδή λοιπόν αρχίζουμε στη Βουλή μια διαδικασία εφαρμογής διατάξεων μετά την Αναθεώρηση του Συντάγματος, που θα αποτελέσει τη βάση για να πάμε από εδώ και πέρα, θα μου επιτρέψετε για ένα λεπτό να τοποθετηθώ. Βάλτε μου το ρολόι στο ένα λεπτό κι όχι παραπάνω.
     Κύριε Υπουργέ, διαφωνώ ριζικά με την ερμηνεία την οποία κάνατε σχετικά με τις τροπολογίες επί νομοσχεδίων που εισάγονται και συζητούνται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Το λέω αυτό γιατί; Αν κοιτάξει κανείς τα Πρακτικά της Αναθεώρησης του Συντάγματος θα δει ότι και οι διατάξεις του άρθρου 74 παράγραφος 5 κι οι διατάξεις του άρθρου 76 παράγραφος 4 είναι νέες διατάξεις.
     Γιατί βάλαμε στο άρθρο 74 παράγραφος 5 του Συντάγματος τη διάταξη ότι πρέπει να εισάγονται οι τροπολογίες τρείς μέρες πριν από τη συζήτηση στην Ολομέλεια; Γιατί αναβαθμίσαμε το ρόλο της Βουλής και ζητήσαμε οι τροπολογίες να συζητούνται μόνο με αυτό τον τρόπο. Αυτό τι σημαίνει; Όπου δεν μπορεί να τηρηθεί η τριήμερη προθεσμία του άρθρου 74 παράγραφος 5, δεν νοούνται τροπολογίες. Άρα, επί των νομοσχεδίων που συζητούνται με την διαδικασία του κατεπείγοντος δεν νοείται τροπολογία.
     Είναι απόλυτα λογικό αυτό, κύριε Υπουργέ. Γιατί μια κυβέρνηση που είναι σοβαρή και που φέρνει ένα νομοσχέδιο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος το έχει ολοκληρώσει και δεν νομοθετεί μέσω τροπολογιών, πολλώ μάλλον μέσω τροπολογιών που είναι άσχετες, διότι εδώ είναι και άσχετη η τροπολογία με το νομοσχέδιο. Πώς γίνεται να το δεχθούμε αυτό το πράγμα; Δηλαδή, άσχετη τροπολογία και να τη βάζετε με την διαδικασία του κατεπείγοντος για να συζητηθεί και αυτή. Δηλαδή, είναι διπλή η παραβίαση του Κανονισμού.
     Και δεν επιτρέπεται, εν πάση περιπτώσει, στα νομοσχέδια με τη διαδικασία του κατεπείγοντος να υπάρχουν τροπολογίες και δεν είναι δυνατόν όταν συζητείται ένα νομοσχέδιο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και η ratio του κατεπείγοντος στη Διάσκεψη των Προέδρων είναι αυτή που είναι, να εισάγουμε και άλλη διάταξη, με άλλη ratio κατεπείγοντος μόνο και μόνο διότι το κατεπείγον στην περίπτωση αυτή το επικαλούμαστε υπό γενική και αόριστη έννοια
     Το κατεπείγον κατά το Σύνταγμα για τη συζήτηση των νομοσχεδίων δεν είναι γενική και αφηρημένη έννοια. Είναι συγκεκριμένη και αυτή ακολουθεί και το νομοσχέδιο και τις διορθώσεις που μπορεί να γίνουν. Άλλο οι διορθώσεις που μπορεί να γίνουν, άλλο οι τροπολογίες που δεν μπορεί να επέλθουν.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

[1] Σελ. 2441, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/
[2] Σελ. 2454, ό.π.