Αν θέλετε να μάθετε ποιες είναι οι πιο αξιόπιστες στοιχηματικες εταιριες στον κόσμο τότε μπορείτε να διαβάσετε τις πιο έγκυρες αξιολογήσεις για εταιριες στοιχηματων με πολλές πληροφορίες για υπηρεσίες και τα στοιχηματικά μπόνους εγγραφής που δίνουν. Δείτε τη σελίδα και συλλέξτε τις δυνατές γνώσεις για να επιβιώσετε στο χώρο του διαδικτυακού παιχνιδιού.














Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

2-8-2011. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου ως λέγοντος κατά την συζήτηση του θέματος αντισυνταγματικότητας που έθεσε η Ν.Δ. κατά την συζήτηση του σν του Υπ. Οικονομικών ««Τροποποίηση της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας του Δημοσίου - Ρυθμίσεις για την ανάπτυξη και τη δημοσιονομική εξυγίανση - θέματα αρμοδιότητας Υπουργείων Οικονομικών, Πολιτισμού και Τουρισμού και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης».

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ.

Κύριε Πρόεδρε, επειδή είναι αρκετά τα θέματα αντισυνταγματικότητας, δίχως να κάνω κατάχρηση του χρόνου, δείξτε παρακαλώ μια μικρή ανοχή. Θα δείτε ότι είναι πολλά και σημαντικά τα θέματα αντισυνταγματικότητας.
………
Όπως φαίνεται και από την έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής, κύριε Πρόεδρε, και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου παρουσιάζει σημαντικότατα θέματα συνταγματικότητας. Επειδή αφορά και πολύ σοβαρά ζητήματα, επιτρέψτε μου να θέσω ορισμένα από αυτά, εκείνα τουλάχιστον που κατά τη γνώμη μας θεωρούμε περισσότερο κρίσιμα. Άλλωστε στη συζήτηση επί των άρθρων θα συζητηθούν και άλλα.

Το πρώτο και το σημαντικότερο θέμα αφορά τις διατάξεις 1 έως 4 του σχεδίου νόμου, δηλαδή τις διατάξεις που είναι αμιγώς συνταξιοδοτικές. Έρχονται προς συζήτηση κατά παράβαση του άρθρου 73 παράγραφος 2 του Συντάγματος. Το άρθρο 73 παράγραφος 2 του Συντάγματος ορίζει ότι τα συνταξιοδοτικά νομοσχέδια είναι αμιγή. Δεν επιτρέπεται σε νομοσχέδια τα οποία αφορούν άλλα ζητήματα να συμπεριλαμβάνουν συνταξιοδοτικές διατάξεις. Και δεν θα το θέταμε αυτό το θέμα τυπικής συνταγματικότητας, εξωτερικής συνταγματικότητας για να το πω έτσι, εάν δεν είχαμε το γεγονός ότι είναι η μόνη διάταξη του Συντάγματος που προβλέπει ακυρότητα στην περίπτωση αυτή. Δηλαδή οι διατάξεις αυτές θα ακυρωθούν από το αρμόδιο δικαστήριο. Και είναι κρίμα γιατί είναι διατάξεις που και εμείς θα μπορούσαμε να ψηφίσουμε. Έτσι όμως όπως έρχονται θα ακυρωθούν. Και αυτό γιατί; Ορίζει το Σύνταγμα όσα είπα. Πώς έχει εφαρμοσθεί η σχετική διάταξη μέχρι σήμερα; Η διάταξη αυτή έχει εφαρμοσθεί ως εξής: Ή είχαμε συνταξιοδοτικά νομοσχέδια χωρίς ούτε μια διάταξη πέρα από αυτά ή είχαμε συνταξιοδοτικά νομοσχέδια με κάποιες συναφείς διατάξεις στο τέλος, ή είχαμε όπως συνέβη με το ν. 2084/1992, ένα νομοσχέδιο το οποίο ήταν υπό την ευρεία του έννοια συνταξιοδοτικό, γιατί είχε συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά θέματα, όμως με την έννοια της απονομής σύνταξης δια της ασφαλιστικής οδού. Τέτοιο φαινόμενο νομοσχέδιου το οποίο να μην έχει καμία σχέση με το κεντρικό αντικείμενο που αφορά τα συνταξιοδοτικά, δεν είχαμε ποτέ.

Δεν πρόκειται περί συνταξιοδοτικού νόμου, πρόκειται περί νόμου-φρουτιέρας ή, για να χρησιμοποιήσω τη ρωμαϊκή έκφραση, περί «lex satura », όπου είναι οποιεσδήποτε άλλες διατάξεις, όπως «φρουτάκια», τυχερά παιχνίδια, δηλαδή, ή διατάξεις που αφορούν ζητήματα σχετικά με τον τουρισμό, αλλά και δύο τεράστιες τροπολογίες. Φθάσαμε, όπως είπε ο κ. Κεφαλογιάννης προηγουμένως, το νομοσχέδιο να αποτελεί την τροπολογία των τροπολογιών που έρχονται και όλο αυτό το συνονθύλευμα περιέχει τέσσερις συνταξιοδοτικές διατάξεις!

Είναι σαφές, λοιπόν, ότι πρόκειται περί ακυρότητας, για την οποία δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Το ότι είναι άσχετες, φαίνεται από το εξής. Κύριε Υπουργέ, όταν πρωτοφέρατε το νομοσχέδιο, ο τίτλος του ήταν: «Διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών» κ.λπ.. Από την επιτροπή, επειδή σας ετέθη το θέμα, προτάξατε αυτό που αφορά τα συνταξιοδοτικά θέματα σαν πρώτο κεφάλαιο και από πίσω σέρνονταν όλα τα υπόλοιπα άρθρα. Πιστεύετε ότι, επειδή βάλατε τα τέσσερα πρώτα άρθρα προμετωπίδα, «βαφτίζετε» ως «συνταξιοδοτικό» το νομοσχέδιο για όλα τα υπόλοιπα; Τόσες διατάξεις; Είναι κατάφωρη η αντισυνταγματικότητα. Επιτρέψτε μου να πω ότι εδώ ισχύει το «άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς» και εσείς συμπεριφέρεστε ως Φραγκισκανός μοναχός, ο οποίος κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή βαφτίζει το κρέας ψάρι για να μην αμαρτάνει. Όμως, η συνταγματική αμαρτία είναι εδώ, δεδομένη συνταγματική αμαρτία και δεν νομίζω ότι στο σημείο αυτό μπορεί να υπάρχει αντίλογος.

Ξέρω ότι θα μου επικαλεστείτε προηγούμενα, την άποψη του κ. Παραρά ότι μπορεί ένα νομοσχέδιο να περιέχει και άλλες διατάξεις κ.λπ.. Τέτοιου είδους νόμο, ο οποίος να μην έχει καμία σχέση με το συνταξιοδοτικό αντικείμενο, αλλά να παρεισφρέουν τέσσερις διατάξεις ανάμεσα σε τόσες άλλες δεν έχουμε ξαναδεί! Είναι κρίμα! Σας είπα ότι θα μπορούσατε να το φέρετε το Σεπτέμβριο ή και με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Είναι κρίμα, αλλά το θέτω γιατί υπάρχει θέμα ακυρότητας.

Τέλος, υπάρχουν και άλλα θέματα συνταγματικότητας, τα οποία εντοπίζονται στα εξής: Θα τα αναφέρω κατ’ ανάγκη λακωνικά, γιατί δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά.

Πρώτον, άρθρο 18 παράγραφος 8. Στο άρθρο 18 παράγραφος 8 ρυθμίζονται θέματα που αφορούν προσωπικά δεδομένα φορολογουμένων. Ορθώς επισημαίνει η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής ότι εκεί τίθεται ένα μείζον ζήτημα, επειδή δεν υπάρχουν εγγυήσεις από εκείνους που παίρνουν τα προσωπικά δεδομένα του φορολογουμένου, που είναι οι αποδέκτες, ως προς τη μη επεξεργασία, όταν πρόκειται για προστατευόμενα προσωπικά δεδομένα. Άρα, έχουμε παραβίαση εν δυνάμει του άρθρου 9Α του Συντάγματος.

Δεύτερον, άρθρο 18 παράγραφος 9. Εκεί έχουμε παραβίαση του άρθρου 43 παράγραφος 2 εδάφιο α’ του Συντάγματος. Γιατί, κύριοι συνάδελφοι; Έχουμε μια διάταξη, η οποία ορίζει ότι είναι δυνατόν ελεγκτικές εταιρείες, δικηγόροι, δικηγορικές εταιρείες ή κοινοπραξίες να μπορούν να κάνουν έλεγχο ως προς τον εντοπισμό στοιχείων των φορολογουμένων. Και λέει ότι με υπουργική απόφαση, είναι δυνατόν να ρυθμίζονται όλα αυτά τα θέματα. Είναι ειδικότερο, τεχνικό ή λεπτομερειακό θέμα αυτό, όπως ορίζει το άρθρο 43 παράγραφος 2 εδάφιο β’ του Συντάγματος; Θα πρέπει εδώ να σκεφθούμε ότι δεν είναι ένα τέτοιο θέμα, άρα χρειάζεται εξουσιοδότηση για διάταγμα. Είναι κρίμα, ένα διάταγμα είναι. Μπορείτε να το βάλετε με διάταγμα, για να μη δια-κινδυνεύετε την παραβίαση του άρθρου 43 παράγραφος 2 εδάφιο α’ του Συντάγματος.

Τρίτον, στο άρθρο 21 υπάρχει παράβαση του άρθρου 5 παράγραφος 1 του Συντάγματος, του άρθρου 106 παράγραφος 2 του Συντάγματος και του άρθρου 1 του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπως έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία μας. Επισημαίνω εδώ την απόφαση 1465/2001 του Αρείου Πάγου και την απόφαση Ανδρεάδης κατά Ελλάδος, της 9ης Δεκεμβρίου 2004, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τι συμβαίνει εδώ; Στην περίπτωση αυτή επιτρέπουμε νομοθετικά την παρέμβαση στις συμβάσεις μισθώσεων που έχει συνάψει το δημόσιο για ακίνητα. Δηλαδή τεκμαίρεται από το νόμο ότι έχουμε μείωση της αξίας του μισθίου, άρα αυτόματη μείωση της αξίας του μισθώματος κατά 20% και αδυναμία αναπροσαρμογής.

Εμείς είμαστε υπέρ αυτής της διάταξης, αλλά με συνταγματικό τρόπο. Πράγματι, πρέπει να μειωθούν, γιατί είναι εξοικονόμηση μισθωμάτων εκ μέρους του δημοσίου, για να μην πληρώνει το δημόσιο. Μην ξεχνάτε, όμως, ότι κατά τη νομολογία που προανέφερα, υπάρχει μεγάλο ζήτημα. Γιατί με βάση την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων δεν μπορεί ο νομοθέτης να παρέμβει χωρίς και τη βούληση του άλλου μέρους και να τροποποιήσει τη σύμβαση. Γιατί είναι συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου, πέραν του ότι πρόκειται για ένα προνόμιο υπέρ του δημοσίου για συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου που δεν το έχουν οι άλλοι ιδιώτες και παραβιάζει και την αρχή της ισότητας.

Είναι σαφές, το επισημαίνει η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής με πληρότητα, ότι έχουμε αντισυνταγματικότητα σε μια ρύθμιση που βαίνει προς τη σωστή κατεύθυνση. Θα πρέπει να βρεθεί τρόπος συνεννόησης με τον αντισυμβαλλόμενο, βεβαίως με ισχυρότερη θέση του δημοσίου, ώστε να μην είναι αυτόματη αυτή η μείωση, γιατί έτσι παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 και του άρθρου 106 παράγραφος 2 του Συντάγματος.

Τέλος, υπάρχει η παράβαση της αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας στο άρθρο 24 του σχεδίου νόμου. Γιατί; Πρόκειται για ένα πολύ ευαίσθητο θέμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι για την επιδότηση ανέγερσης και αγοράς κατοικίας των υπαλλήλων εκείνων οι οποίοι υπηρετούν σε προβληματικές περιοχές. Ίσχυε αυτή η ρύθμιση και την καταργεί ο νόμος. Την καταργεί, όμως, ακόμη και για εκείνους που έχουν αγοράσει τώρα και δεν πρόλαβαν να έχουν την έγκριση, ενώ έχουν υποβάλει την αίτηση και η έγκριση δεν έχει έρθει λόγω γραφειοκρατικών διαδικασιών. Και ερωτώ: Για εκείνους που έχουν καταθέσει την αίτηση και δεν πρόλαβε να εγκριθεί, αντιλαμβάνεσθε την ανισότητα η οποία δημιουργείται; Εμείς διαφωνούμε με την κατάργηση του θεσμού γενικά. Όταν όμως καταργείται με αυτόν τον τρόπο, με ένα τυχαίο χρονικό κριτήριο, αντιλαμβάνεσθε ότι αυτό αποτελεί παράβαση της αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας.

Εν κατακλείδι, κύριε Υπουργέ, στην τροπολογία που φέρνετε για τις συγχωνεύσεις και τις καταργήσεις οργανισμών, δεν λέτε τίποτα για τα θέματα που αφορούν τις μετατάξεις. Προσέξτε τις μετατάξεις που θα φέρετε και όλα αυτά τα ζητήματα, όταν θα έρθει η ώρα. Έχουμε το ν. 3895/2010 που είχε φέρει ο κ. Ραγκούσης για τις πρώτες είκοσι επτά συγχωνεύσεις που κάνατε. Εκεί, σε ό,τι αφορά τις μετατάξεις, υπήρχε εγγύηση για τις μετατάξεις χωρίς απόλυση όλων των εργαζομένων. Εάν φέρετε διατάξεις για μετατάξεις που σημαίνουν απολύσεις ή έστω και κολοβή εφεδρεία, να θυμάστε ότι θα έχουμε σε διάστημα ενός χρόνου δύο διαφορετικά καθεστώτα μετατάξεων για υπαλλήλους που βρίσκονται σε ίση μοίρα. Τούτο είναι παράβαση της αρχής της ισότητας. Άρα ό,τι ισχύει από πλευράς εγγυήσεων για τους μετατασσομένους με το ν.3895/2010 πρέπει να ισχύσει και για τις συγχωνεύσεις και μετατάξεις τις οποίες περιέχει η τροπολογία.

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

………………


[1] Σελ. 14822, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20110802.pdf