Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις
10-3-2011. Αγόρευση κ. Προκόπη Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Σύσταση Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και άλλες διατάξεις».
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): … Το λόγο έχει ο Βουλευτής Α’ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος.
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
... Θα ενώσω και εγώ τη φωνή μου και θα συγχαρώ το Προεδρείο και τη Διάσκεψη των Προέδρων για την απόφαση που πήρε ως προς την οικονομική ενίσχυση των οικογενειών των αστυνομικών που δολοφονήθηκαν. Να πω προσθέτως μόνο ότι, από την πλευρά μου, το εκλαμβάνω και σαν μια έμπρακτη συγγνώμη από την πολιτεία απέναντι στις ψυχές των ανθρώπων και τις οικογένειές τους γι’ αυτό που διαχρονικά δεν έγινε, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε πιο αποτελεσματικά το οργανωμένο έγκλημα και να είναι πιο προστατευμένοι οι αστυνομικοί. Και το τονίζω «διαχρονικά», για να μην νομίσει κανείς ότι έχω αντιπολιτευτική διάθεση.
Μια διευκρίνιση οφείλω να κάνω. Και δεν θα την έκανα, κύριε Υπουργέ, γιατί δεν αφορά εσάς, αν δεν ερχόταν εδώ ο κ. Ραγκούσης χθες σε άσχετο νομοσχέδιο να λέει για θέματα, τα οποία αφορούν τους μετανάστες στην «Υπατία». Αλλά και συνάδελφοι αναφέρθηκαν εδώ. Είναι εντελώς απαράδεκτη διαστρέβλωση της πραγματικότητας να λέει ο κ. Ραγκούσης ότι έπραξε ό,τι είχα πράξει και εγώ το 2009 για τους ίδιους παράνομους μετανάστες.
Τότε, μετά από μια απεργία πείνας, απλώς δόθηκε άδεια με βάση τις διατάξεις, οι οποίες αφορούν, όπως είναι γνωστό, ανθρωπιστικούς λόγους. Ουδέποτε τροποποίησα καμία νομοθεσία, ούτε έκανα αυτήν την τούμπα που έγινε τώρα για να αλλάζουμε τη νομοθεσία και να κάνουμε την Ελλάδα κράχτη λαθρομεταναστών. Αυτά τα έκανε μόνο η σημερινή Κυβέρνηση και κάτω από τη συγκεκριμένη πίεση, αφού άφησε τους ανθρώπους να κάνουν παρέλαση στην Αθήνα από τη Νομική μέχρι την «Υπατία».
Τέρμα, λοιπόν, η παραπληροφόρηση. Ό,τι έγινε τώρα είναι ενέργεια του ΠΑΣΟΚ και παίρνει και την ευθύνη για τον ασκό του Αιόλου που άνοιξε. Εντελώς διαφορετικά πράγματα είχαν γίνει τότε και πολύ υπεύθυνα. Δεν θα συγκρίνουμε την υπευθυνότητα με την ανευθυνότητα, λοιπόν.
