Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

11-01-2011. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά τη συζήτηση επί του σ/ν του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη «Ίδρυση Υπηρεσίας Ασύλου και Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής, προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/115ΕΚ «σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη-μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών» και λοιπές διατάξεις». (επί της αρχής)

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία, όπως τόνισε η εισηγήτριά μας κ. Κόλλια υπερψηφίζει το σχέδιο νόμου. Εδώ χρειάζεται μια επεξήγηση σχετικά με το γιατί το υπερψηφίζει και με ποιες επιφυλάξεις.
Πρώτα-πρώτα, το υπερψηφίζει διότι πρόκειται για ενσωμάτωση στην ελληνική έννομη τάξη της κοινοτικής οδηγίας 115/2008. Επίσης, γιατί και τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο Πρώτο Κεφάλαιο, στα πρώτα άρθρα δηλαδή του σχεδίου νόμου, είναι αναγκαίο να υπάρξουν με τις επιφυλάξεις που θα τονίσω στη συνέχεια Εδώ, όμως, δεν μπορώ να μην επισημάνω δυο πράγματα.
 Πρώτον και η ενσωμάτωση, ιδίως όμως τα μέτρα τα οποία παίρνετε, έρχονται με μεγάλη καθυστέρηση, διότι ο προκάτοχός σας επί δέκα και πλέον μήνες, δεν θέλησε να ολοκληρώσει ένα σχεδιασμό τον οποίο βρήκατε. Γιατί τα κέντρα πρώτης υποδοχής και όλα αυτά, τα είχαμε σχεδιάσει, είχαν βρεθεί οι συγκεκριμένοι τόποι και αυτό αφέθηκε στην κυριολεξία -μαζί με την αυστηρή αστυνόμευση που έπρεπε να εφαρμόζεται- στην τύχη του.
Άρα εδώ ακολουθείτε μια πολιτική επιμηθέων.
Δεύτερον: Όταν θα αρχίσουν να αποδίδουν τα μέτρα αυτά -γιατί θα με θυμηθείτε πόσο χρόνο θα χρειαστεί για να στελεχωθούν όλα αυτά που οργανώνετε- θα έχουν εισρεύσει στην Ελλάδα, με το ρυθμό τον οποίο παρακολουθούμε αυτήν τη στιγμή, ιδίως από τον Έβρο, δεκάδες χιλιάδες παράνομων μεταναστών, με αποτέλεσμα ο Άγιος Παντελεήμονας να στενάζει περισσότερο απ’ ό,τι στενάζει σήμερα.

Τα μέτρα έρχονται αργά και έρχονται με προχειρότητα. Παρ’ όλα αυτά -κι αυτή είναι η τεράστια διαφορά της Νέας Δημοκρατίας από το ΠΑΣΟΚ- η Νέα Δημοκρατία υπερψηφίζει επί της αρχής το σχέδιο νόμου, γιατί όπου είναι αναγκαίο να γίνονται ορισμένα πράγματα για τον τόπο, εμείς ουδέποτε ως παράταξη εκμεταλλευτήκαμε αντιπολιτευτικές δυνατότητες. Δυστυχώς το κάνατε εσείς, που δεν ψηφίσατε ούτε ένα νομοσχέδιο για τη μετανάστευση, μολονότι τώρα ομολογείτε εσείς και κυβερνητικά στελέχη, ότι εκείνα που ψηφίστηκαν τότε ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση.
Αφού εξήγησα το γιατί λέμε «ναι» σ’ αυτό το σχέδιο νόμου, επιτρέψτε μου στο λίγο χρόνο που έχω να δώσω ορισμένες διευκρινίσεις σε δύο ενότητες. Η μία αφορά το μεγάλο ζήτημα του πώς μπορούμε να υπερασπιστούμε τα σύνορά μας. Το δεύτερο που θέλω είναι να διατυπώσω ορισμένες επιμέρους παρατηρήσεις και επιφυλάξεις, αν και αυτά θα τα δούμε και στα άρθρα
Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, με μεγάλη έκπληξη παρατήρησα τη συζήτηση η οποία έγινε από ορισμένες πλευρές -ευτυχώς πολύ λίγες- για το αν έχουμε δικαίωμα να θωρακίσουμε τα σύνορά μας. Σας διαβεβαιώνω ότι είναι εντελώς διαφορετικό το θέμα της αποτελεσματικότητας. Το είπα και στην επιτροπή. Είναι άλλο αυτό. Κι εγώ έχω πολλές επιφυλάξεις για το αν και κατά πόσο ένας φράχτης, μία φραγή της συνοριογραμμής αρκεί από μόνη της για να λύσει το πρόβλημα της μεγάλης εισροής παράνομων μεταναστών στην περιοχή των χερσαίων συνόρων στον Έβρο. Αλλά άλλο αυτό και άλλο το απόλυτο δικαίωμα που έχει η χώρα μας να θωρακίσει όπως εκείνη θέλει τα σύνορά της.
Ας μου επιτραπεί να καταναλώσω λίγο χρόνο γιατί, ανεξάρτητα από τις ωραίες φράσεις και τα μεγάλα λόγια, καλό είναι σ’ αυτήν την Αίθουσα και προς πάσα κατεύθυνση -και ιδίως στο εξωτερικό και στην Ευρωπαϊκή Ένωση- να δώσουμε το στίγμα τού γιατί είναι απόλυτο δικαίωμά μας να θωρακίσουμε όπως εμείς καταλαβαίνουμε τα σύνορά μας. Και αν χρειαστεί να φτιάξουμε φράχτη, να τον φτιάξουμε.
Δεν θα αναφερθώ στο γεγονός ότι τόσες άλλες χώρες, οι Ηνωμένες Πολιτείες με το Μεξικό, η Ισπανία -παραδείγματος χάριν-έχουν εφαρμόσει αυτά τα μέτρα και κανείς δεν μπόρεσε να τους πει οτιδήποτε. Εγώ θα αναφερθώ στο ποιες είναι οι θεσμικές βάσεις και τι είναι εκείνο το οποίο μπορούμε και πρέπει να αξιοποιήσουμε στο μέλλον.
Πρώτον, υπάρχει το ίδιο μας το Σύνταγμα, η εσωτερική έννομη τάξη. Είναι οι δύο βασικές διατάξεις του άρθρου 1 και του άρθρου 27 για την εθνική κυριαρχία από τη μία πλευρά και για την κυριαρχική δυνατότητα της Ελλάδας να θωρακίζει τα σύνορά της όπως προκύπτει μέσα από το ίδιο το Σύνταγμα. Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά ιδίως στο τι λέει το άρθρο 27.
Δεύτερον, το διεθνές δίκαιο -γραπτό και εθιμικό- μας δίνει αυτήν τη δυνατότητα και την έχουν όλα τα κράτη. Δηλαδή αυτό που μας δίνει το διεθνές δίκαιο και μάλιστα με γείτονες σαν την Τουρκία, εμείς οι ίδιοι θα ερχόμαστε να το αμφισβητούμε; Είναι πολιτική και εθνική αφροσύνη αυτό το οποίο γίνεται από ορισμένες -το τονίζω, ευτυχώς ελάχιστες- πλευρές.
Τρίτον, θέλω να τονίσω κάτι πολύ σημαντικό. Φαίνεται ότι δεν έχουμε αντιληφθεί ποια μεγάλη μεταβολή έχει επέλθει στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο με βάση το Σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο το οποίο είναι και επιτυχία της Ελλάδος όπως θεσπίστηκε και διαμορφώθηκε κυρίως με ελληνική πρωτοβουλία τον Οκτώβριο του 2008 επί Γαλλικής Προεδρίας στο Παρίσι. Η παράγραφος 3 ορίζει σαφώς ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση -που μπορεί να μην έχει κρατική οντότητα ακόμα αλλά έχει θεσμική, νομική οντότητα και νομική προσωπικότητα- έχει εξωτερικά σύνορα. Και αυτά τα εξωτερικά σύνορα είναι τα σύνορα των κρατών-μελών όπως ορίζονται κυριάρχως από αυτά. Άρα η Ελλάδα έχει τα δικά της σύνορα τα οποία εκείνη κυριάρχως καθορίζει, αλλά ταυτοχρόνως αυτά τα σύνορα είναι και ευρωπαϊκά σύνορα.
Αυτό μας δίνει την εξής διπλή δυνατότητα: όταν υπερασπιζό-μαστε τα σύνορά μας, υπερασπιζόμαστε και ευρωπαϊκά σύνορα Και η Ευρώπη έχει υποχρέωση με το Σύμφωνο για τη μετανά-στευση και το άσυλο να υπερασπίζεται τα ελληνικά σύνορα όπως η Ελλάδα τα καθορίζει ως ευρωπαϊκά σύνορα.
Αυτήν τη μεγάλη δυνατότητα δεν μπορεί να μην την εκμεταλλευθούμε γιατί αυτή μας δίνει πραγματικά τεράστιες ευκαιρίες τις οποίες πρέπει να αξιοποιήσουμε. Πρώτα-πρώτα λύνει τα τεράστια προβλήματα που δημιούργησαν δυστυχώς τα δύο κείμενα, το κοινό ανακοινωθέν της Μαδρίτης το 1997 καθώς και η Σύνοδος Κορυφής του Ελσίνκι το 1999, με τη έωλη και απαράδεκτη ερμηνεία που έδωσε η Τουρκία δυστυχώς λόγω και αβελτηρίας της κυβέρνησης Σημίτη την εποχή εκείνη. Άρχισε τότε να υποτονθορύζει ή να εφαρμόζει και στην πράξη τα περί γκρίζων ζωνών.
Ε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε προς πάσα κατεύθυνση και με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο ότι γκρίζες ζώνες ως προς την Ευρώπη δεν υπάρχουν. Γκρίζες ζώνες δεν μπορεί να αντιτάξει η Τουρκία όχι μόνο έναντι της Ελλάδος αλλά και έναντι της Ευρώπης με βάση το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Και αυτό έχει τεράστιες επιπτώσεις και στη διεθνή της παρουσία και στην ευρωπαϊκή της πορεία.
Πέραν τούτου έχουμε τη δυνατότητα και το δικαίωμα με βάση ακριβώς το Σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο να διεκδικούμε πλέον συγκεκριμένα πράγματα, την παρουσία του FRONTEX, όπως επίσης την αλλαγή του Δουβλίνο ΙΙ που πλέον είναι ανεπίκαιρο, αναποτελεσματικό και άδικο με βάση το ίδιο το Κοινοτικό Δίκαιο. Βεβαίως έχουμε το δικαίωμα να ζητάμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση εκείνη να υπογράψει συμφωνίες επανεισδοχής με άλλα κράτη που εμείς δεν μπορούμε να τα αναγκάσουμε να υπογράψουν. Γιατί δεν έχουμε το ίδιο βάρος όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά. Επίσης μπορούμε να ζητάμε την εφαρμογή των συμφωνιών εκείνων που έχουν υπογραφεί και δεν τις εφαρμόζουν κράτη όπως είναι, παραδείγματος χάριν, η Τουρκία
Η Τουρκία έχει υπογράψει μεν τη συμφωνία Παπανδρέου-Τζεμ, το ξέρουμε αυτό, έστω κι αν αυτή ελαστικοποιήθηκε, δυστυχώς, κατά την τελευταία επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα με το πλαφόν που τέθηκε. Είμαστε όμως υποχρεωμένοι να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας, έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να υποχρεώσει τις χώρες εκείνες, οι οποίες υπέγραψαν τέτοιου είδους συμφωνίες, να τις εφαρμόσουν. Αλλιώς δεν έχουν ευρωπαϊκή προοπτική και ευρωπαϊκή πορεία.
Όλο αυτό το σύνολο των παρατηρήσεων, παρακαλώ πολύ, ως ελληνικό Κοινοβούλιο οφείλουμε να το υπερασπιστούμε. Γιατί είναι υπεράσπιση του Τόπου και μέσα από την ίδια την ευρωπαϊκή πορεία. Και πρέπει να αξιοποιήσουμε όλα αυτά τα όπλα σε μια εποχή παγκόσμιας κρίσης. Και ξέρουμε πολύ καλά σε ποια δίνη βρίσκεται η Ελλάδα.
Δύο επιμέρους παρατηρήσεις μόνο, κύριε Υπουργέ, θέλω να κάνω. Θα το δείτε στην πορεία. Παρά το γεγονός ότι κάνατε ορισμένες τροποποιήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση, με βάση και την πολύ εμπεριστατωμένη έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, πρέπει να σας πω το εξής: Σε ό,τι αφορά στο άρθρο 2, παράγραφος 7 και το άρθρο 9, παράγραφος 5, πρέπει να επισημάνω ότι στα δύο σημεία που λέμε «τη συμμετοχή των μη κυβερνητικών οργανώσεων» σε ορισμένες περιπτώσεις άσκησης δημόσιας εξουσίας, πρώτον, τίθεται ούτως ή άλλως ένα θέμα. Είδα τη διόρθωση που κάνατε. Θα σας πω ότι δεν είναι επαρκής. Αναφέρατε τα παραδείγματα, που η υπηρεσία της Βουλής παρέθεσε, αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Παραδειγματικά τα ανέφερε η Επιστημονική Υπηρεσία Θα πρέπει σαφώς να γίνει δεκτό, σαν ερμηνεία, μέσα στη Βουλή ότι έστω και σε προπαρασκευαστικό επίπεδο έκδοσης διοικητικών πράξεων άσκησης δημόσιας εξουσίας δεν μπορούν να μετέχουν.
Και δεύτερον, το ποιες είναι αυτές οι ΜΚΟ δεν το ξέρουμε. Λέτε ότι θα ρυθμιστεί με μια υπουργική απόφαση. Σας το λέει η Επιστημονική Υπηρεσία. Είναι πολύ ευρεία η εξουσιοδότηση αυτή. Εγώ θεωρώ ότι αν αντικαθιστούσατε αυτήν την εξουσιοδότηση με ένα διάταγμα, θα πέρναγε και από τη βάσανο της επεξεργασίας του Συμβουλίου της Επικρατείας για να σας έλεγε ποιες είναι εκείνες οι αρμοδιότητες, που είναι νοητό να ασκούνται από τέτοιες μη κυβερνητικές οργανώσεις. Παρά το γεγονός ότι έχουμε αντίρρηση γενικώς στο να μετέχουν. Δεν προσθέτουμε τίποτα με το να βάζουμε τις μη κυβερνητικές οργανώσεις -που δεν τις ξέρουμε κιόλας και δεν ξέρουμε και τι ρόλο παίζουν-να ασκούν ένα τέτοιο ρόλο και τέτοιες αρμοδιότητες. Αυτό, παρακαλώ, προσέξτε το πολύ.
Επιπλέον είναι ανάγκη να δείτε και το εξής: Στις δύο περιπτώσεις του άρθρου 3 και του άρθρου 42, παράγραφος 3 μετέχουν πρόσωπα από μη κυβερνητικές οργανώσεις στην Επιτροπή Προσφυγών και στις Επιτροπές Μεταναστών. Το διορθώσατε στο ένα και λέτε ότι πρέπει να είναι ελληνικής ιθαγένειας. Ισχύει το ίδιο πράγμα όμως -δεν το έχει επισημάνει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής- και για τις επιτροπές μεταναστών όπου μετέχουν εκπρόσωποι των μη κυβερνητικών οργανώσεων. Και εκεί πρέπει να προσθέσετε το ίδιο στο άρθρο 42, παράγραφος 3.
Τέλος, μην ξεχνάτε πως σε ό,τι αφορά στη δυνατότητα ιδιωτικών εταιρειών να αστυνομεύουν, παραπέμπετε στο ν. 3707/2008. Δυστυχώς με δική σας επιμονή, αντιπολίτευση ήσασταν, η δυνατότητα που παρέχεται σε ιδιωτικές εταιρείες να ασκούν τέτοιες αρμοδιότητες αποκλείει την άσκηση αρμοδιοτήτων που σχετίζεται με δημόσια εξουσία. Δεν είναι λοιπόν επαρκές το πλαίσιο του ν. 3707/2008. Και αυτό, μολονότι ως Υπουργός το είχα φέρει διαφορετικά, με δική σας επιμονή την εποχή εκείνη και ως αξιωματική αντιπολίτευση, δεν δινόταν αυτή η δυνατότητα. Παρακαλώ, προσέξτε αυτή τη λεπτομέρεια.
Σ’ αυτό το νομοσχέδιο τροπολογία για τα φροντιστήρια, θα με συγχωρέσετε θα πω ότι δεν ταιριάζει πουθενά. Δάσκαλε που δίδασκες την εποχή που μας κάνατε τις παρατηρήσεις.
Και το τελευταίο αφορά στην τροπολογία για την χωροθέτηση των κέντρων πρώτης υποδοχής. Θέλει λίγη προσοχή γιατί παρά τις εξαιρέσεις που έχετε προσθέσει -και ορθώς τις βάζετε- σε ό,τι αφορά στην πολεοδόμηση γενικότερα να θυμάστε ότι δεν αρκεί αυτή η εξουσιοδότηση που έχει βάλει. Δεν αρκεί αυτή η ρύθμιση σε ό,τι αφορά στον αποχαρακτηρισμό. Γιατί έχουμε παλιά στρατόπεδα που στο μεταξύ έχουν χαρακτηριστεί ως δάση και δασικές εκτάσεις. Ο αποχαρακτηρισμός σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να γίνει σύμφωνα με τις υφιστάμενες διατάξεις περί αποχαρακτηρισμού. Δεν αρκεί μόνο η ρύθμιση που φέρατε.
Συγγνώμη, κύριε Πρόεδρε, που υπερέβην τόσο το χρόνο.
………

[1] Σελ. 3426, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20110111.pdf