Αν θέλετε να μάθετε ποιες είναι οι πιο αξιόπιστες στοιχηματικες εταιριες στον κόσμο τότε μπορείτε να διαβάσετε τις πιο έγκυρες αξιολογήσεις για εταιριες στοιχηματων με πολλές πληροφορίες για υπηρεσίες και τα στοιχηματικά μπόνους εγγραφής που δίνουν. Δείτε τη σελίδα και συλλέξτε τις δυνατές γνώσεις για να επιβιώσετε στο χώρο του διαδικτυακού παιχνιδιού.














Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

22-3-2012. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου της πρότασης νόμου προς το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: «Τροποποίηση του ν. 3213/2003 «Δήλωση και έλεγχος περιουσιακής κατάστασης βουλευτών, δημοσίων λειτουργών, ιδιοκτητών ΜΜΕ και άλλων κατηγοριών προσώπων».
…………….

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την εντύπωση ότι δύο είναι τα στοιχεία της σημαντικής πρωτοτυπίας που ενέχει η σημερινή συζήτηση. Το πρώτο είναι ότι συνήθως, όταν είχαμε προτάσεις νόμων μετά το 1974, ήταν ήσσονος σημασίας. Είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο αντικείμενο τεράστιας σημασίας, όπως είναι ουσιαστικά το θέμα του «πόθεν έσχες», έρχεται να συζητηθεί και να αποφασιστεί στη Βουλή των Ελλήνων ύστερα από πρόταση, συναδέλφων του ΠΑΣΟΚ, με πρωτοβουλία του κ. Απόστολου Κακλαμάνη, μετά όμως από μία γόνιμη συζήτηση που συνέθεσε προτάσεις, οι οποίες γίνονται σχεδόν ομόφωνα δεκτές. Τούτη την κρίσιμη ώρα έχουμε ένα πολύ καλό σημάδι του πώς μπορεί και πρέπει να λειτουργεί η κοινοβουλευτική διαδικασία για τόσο σημαντικά θέματα. Αυτό είναι το πρώτο.

Το δεύτερο έγκειται στο ότι με αυτόν τον τρόπο, με αυτήν τη νομοθετική πρωτοβουλία, θεσπίζεται ένας πρωτόγνωρος έλεγχος, σε ό,τι αφορά το «πόθεν έσχες» των πολιτικών οι οποίοι έχουν διαχειρισθεί την εκτελεστική εξουσία. Θέλω εδώ να θυμίσω, κύριοι συνάδελφοι, πρώτον, ότι για τους Βουλευτές και ιδίως για τους πολιτικούς που ασκούν εκτελεστική εξουσία υπάρχει το «πόθεν έσχες», το οποίο ούτως ή άλλως είναι ιδιαίτερα αυστηρό.

Δεύτερον, μην ξεχνάτε ότι υπήρξε αναδρομικός επανέλεγχος γι’ αυτό το ζήτημα, που άρχισε επί εποχής Κακλαμάνη και είχε λήξει με επιτροπή, της οποίας προήδρευε ο κ. Τραγάκης. Δεν είναι η πρώτη φορά, λοιπόν, που γίνεται αυτός ο επανέλεγχος. Ξανακάνουμε, όμως, με αυτό το νομοσχέδιο δεύτερο επανέλεγχο από το 1974 και επέκεινα. Πείτε μου, σας παρακαλώ, και αναλογιστείτε -έστω ένας από εσάς ας αναλογιστεί- εάν υπάρχει άλλη κοινωνική τάξη, πέραν εκείνων που αναφέρονται σε αυτήν την πρόταση νόμου, που να έχει υποστεί τέτοιου είδους εξονυχιστικό έλεγχο. Μπορεί να μου βρει κάποιος κάποια άλλη κοινωνική τάξη; Το λέω προς εκείνους που ασκούν την κριτική απ’ έξω.

Άρα, λοιπόν, για να είμαστε ειλικρινείς, νομοθετούμε υπό δρακόντειους όρους κάτι το οποίο δεν ήταν απαραίτητο, εάν ξανά εφαρμόζαμε αυτές τις διατάξεις οι οποίες ισχύουν μέχρι σήμερα. Το κάνουμε, γιατί δυστυχώς μας υποχρεώνει η συγκυρία. Γιατί δυστυχώς μας υποχρεώνει η ισοπεδωτική κριτική ότι «όλοι ίδιοι είναι». Δυστυχώς, το κάνουμε, γιατί μας αναγκάζει η νοοτροπία εκείνων που επένδυσαν πολύ πάνω στο σύνθημα έξω από τη Βουλή «κάτω οι κλέφτες», γιατί ενδώσαμε πολλοί σε δημοσιογραφικά συνθήματα όπως «φέρτε πίσω τα κλεμμένα».

Και εδώ είναι αυτό που θέλω να τονίσω περισσότερο. Το κλίμα το οποίο ζούμε ιδίως τα τελευταία χρόνια, βεβαίως, δημιουργήθηκε στοχευμένα εναντίον του πολιτικού κόσμου. Μακριά από εμένα η άποψη ότι όλοι στον πολιτικό κόσμο είναι αναμάρτητοι. Υπάρχουν και αμαρτωλοί και φταίχτες. Είναι εύκολο, όμως, να τους βρει κανείς και σε αρκετές περιπτώσεις έχουν βρεθεί. Η γενίκευση είναι εκείνη, η οποία αποτελεί κίνδυνο όχι τόσο για το πολιτικό σύστημα, αλλά για την ίδια τη δημοκρατία. Θα με θυμάστε, στις επόμενες Βουλές και δη στην επόμενη Βουλή ποια θα είναι η σύνθεσή της. Θα με θυμάστε, επίσης, ποιο θα είναι το επίπεδο της συζήτησης. Μακάρι, να κάνω λάθος, αλλά πολύ φοβάμαι ότι θα είναι έτσι.

Κάποιοι, λοιπόν, επένδυσαν πολύ πάνω στην ισοπέδωση του πολιτικού κόσμου, στη γενίκευση, ώστε η εξαίρεση να γίνει κανόνας. Εδώ, όμως, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς, κύριοι συνάδελφοι. Την πρώτη και κύρια ευθύνη τη φέρουμε εμείς, γιατί είμαστε εμείς οι οποίοι στηρίξαμε αυτήν την καμπάνια. Είμαστε εμείς που επενδύσαμε δυστυχώς -δεν θέλω να χαλάσω την ατμόσφαιρα που υπάρχει εδώ, την υπερκομματική και διακομματική- σ’ αυτήν και φαίνεται ότι δεν διδαχθήκαμε πολλά πράγματα από το 1989. Εδώ και μερικά χρόνια και κυρίως από το 2007 και επέκεινα υπήρξε μια επένδυση και πολιτικών πάνω στη διαπόμπευση του πολιτικού συστήματος και του πολιτικού κόσμου, πάνω στην άποψη ότι είμαστε μια διεφθαρμένη χώρα.

Και αυτήν την εικόνα δώσαμε έξω, γιατί φαινόμενα σαν και αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα, συμβαίνουν και έξω. Δείτε στο εξωτερικό πολιτικούς, οι οποίοι έχουν προβλήματα. Μόνο που εκεί δεν βρέθηκαν Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, κυρίως όμως, κύριοι συνάδελφοι -γιατί αυτή είναι η δουλειά μας να μην κάνουμε κριτική στα μέσα, να κοιτάμε ιδίως τα καθ’ ημάς- δεν βρέθηκαν εκεί έξω πολιτικοί που να γυρίσουν και να υποστηρίξουν με τη μεγαλύτερη άνεση ότι όλος ο πολιτικός κόσμος είναι διεφθαρμένος, ότι η Ελλάδα είναι μια διεφθαρμένη χώρα γενικευμένα. Να, τι μας στοιχίζει τώρα.

Η οικονομία ξέρετε είναι ψυχολογία. Το τι κόστισε και κοστίζει στον τόπο η άποψη ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα διεφθαρμένων, ανθρώπων, λειτουργών, αυτό πραγματικά είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Άρα, πρέπει να ομολογήσουμε ότι εμείς οι ίδιοι δεν υπερασπιστήκαμε τους εαυτούς μας. Και όχι τόσο τους εαυτούς μας, αλλά το πολιτικό σύστημα, αυτούς που θα έρθουν στην επόμενη Βουλή.

Τονίζω, μακριά από εμένα η άποψη ότι όλοι είμαστε αναμάρτητοι. Ας γίνει ο πιο αυστηρός έλεγχος προς κάθε κατεύθυνση. Αλλά, κύριοι συνάδελφοι, είναι άδικο να γενικεύονται έτσι τα πράγματα. Είναι άδικο για αυτούς τους ανθρώπους εδώ μέσα στη Βουλή που ζούμε αυτήν τη συγκυρία. Κοιτάξτε τους συναδέλφους μας. Κοιτάξτε ιδίως τους εξ επαρχίας συναδέλφους μας. Πόσο αποδεχόμαστε εύκολα το να λέμε «πόσα παίρνουν οι Βουλευτές», «πώς ζουν οι Βουλευτές» και κυρίως, να προέρχεται αυτό από συναδέλφους που δεν έχουν καμία ανάγκη εκεί, στη ζωή τους και οι οποίοι πλειοδοτούν σε προσφορές μάλιστα τέτοιες στιγμές εκ του ασφαλούς. Τι θα την κάνουμε τη Βουλή των Ελλήνων, κύριοι συνάδελφοι, στα επόμενα χρόνια; Αν συνεχίσουμε έτσι, χωρίς να υπερασπιζόμαστε το δίκαιο -τονίζω- του πολιτικού κόσμου -όχι το άδικο- τότε από κει και πέρα οι επόμενες Βουλές και ίσως και η επόμενη Βουλή μπορεί να είναι κατά πλειοψηφία ή καταφύγιο ανικάνων ή αγκυροβόλιο εχόντων και κατεχόντων. Για συλλογιστείτε το. Αυτός είναι ο ρόλος της Βουλής των Ελλήνων;

Θέλω να τονίσω, λοιπόν, ότι δεν υπερασπισθήκαμε αυτό που έπρεπε να υπερασπισθούμε. Δεν αποφύγαμε την πλειοδοσία. Ενδώσαμε στον λαϊκισμό εμείς οι ίδιοι. Για θυμηθείτε ποιοι ήταν οι πιο αγαπημένοι σε ό,τι αφορά τις εκπομπές; Ήταν εκείνοι οι οποίοι ενέδιδαν σε αυτήν την προδοσία και ενδίδουν ακόμα. Φταίνε, λοιπόν, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ή εκείνοι οι οποίοι ενδίδουν στις σειρήνες αυτού του απίστευτου λαϊκισμού, για να φτάσουμε σε αυτήν την πραγματικά σημαντική στιγμή αλλά καθ’ υπερβολήν, κύριε Πρόεδρε στιγμή, του ελληνικού Κοινοβουλίου;

Όπως, επίσης, δεν υπερασπισθήκαμε κάτι άλλο. Και εμένα πραγματικά αυτό με έχει πληγώσει βαθιά, όταν ακούω να λένε «το 2001 ψηφίσθηκε ο κατάπτυστος νόμος περί ευθύνης Υπουργών». Και αυτό δεν το λένε τόσο πολύ οι δημοσιογράφοι, το λένε συνάδελφοί μας εδώ. Το λένε πρώην Πρωθυπουργοί, οι οποίοι επαίρονται μάλιστα για το γεγονός ότι δεν ψήφισαν τότε. Και, δυστυχώς, δεν έχουν ιστορική μνήμη να πουν κάτι. Δηλαδή τούτο:

Στην αναθεώρηση του 2001 έγιναν τεράστια βήματα προς την αυστηροποίηση του καθεστώτος που υπήρχε από το 1847. Ο πρώτος νόμος ήταν από τότε και ουσιαστικά ίσχυε μέχρι το 2001. Κάναμε τη μία Σύνοδο δύο, που είναι πολύ μεγάλος πολιτικός χρόνος στη σύγχρονη εποχή. Αλλά κάναμε κάτι άλλο που το ξεχνούν κάποιοι. Θεσπίσθηκε στο άρθρο 86 ότι σε αυτή την ιδιόμορφη αποσβεστική προθεσμία, κύριοι συνάδελφοι, υπάγονται μόνο τα αδικήματα εκείνα τα οποία τελέσθηκαν κατά την άσκηση των καθηκόντων. Ποιος ερμηνεύει το τι συμβαίνει κατά την άσκηση των καθηκόντων; Ο δικαστής. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν! Εάν η δικαιοσύνη θέλει να επεκτείνει τι είναι μέσα και τι είναι έξω από τα καθήκοντα, γιατί δεν το κάνει; Εδώ δεν ήμασταν που λέγαμε ότι η δωροδοκία παραδείγματος χάριν είναι εκτός; Γιατί λοιπόν να ισχύει για τη δωροδοκία, ενεργητική και παθητική, η αποσβεστική προθεσμία; Υπήρχαν τέτοιες δικλίδες ασφαλείας για την αυστηροποίηση του καθεστώτος πριν; Δεν τα θυμούνται εκείνοι που ήταν εδώ στην αναθεώρηση του 2001 και μιλούν για «κατάπτυστο νόμο περί ευθύνης Υπουργών», όταν είναι τουλάχιστον δύο και τρεις φορές πιο αυστηρός από αυτό που ίσχυε όλα εκείνα τα προηγούμενα χρόνια, όπου τότε υποτίθεται ότι υπηρετούσαν το Κοινοβούλιο οι έντιμοι και οι ικανοί;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Πρέπει να ολοκληρώσετε κύριε συνάδελφε.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Να ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε. Αλλά ξέρετε, τούτες οι στιγμές μας δίνουν τη δυνατότητα να πούμε ορισμένα πράγματα που δεν μπορούμε να τα πούμε εκτός Βουλής. Και το λέω γιατί τελειώνει η θητεία αυτής της Βουλής, έρχεται μια επόμενη Βουλή και όλα αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας. Επαναλαμβάνω: Όλα αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας! Ας αναγνωρίσουν κάποιοι επιτέλους τι δείχνει ο τρόπος που ζει ο πολιτικός. Και δεν μιλάω για τον πολιτικό που απέκτησε χρήματα. Πρώτα-πρώτα, δεν χρειάζονται πολλοί νόμοι. Όλοι μας γνωστοί περίπου είμαστε. Δεν έχει παρά να κοιτάξει ο καθένας τη διαδρομή του άλλου, πώς μπήκε, πώς τελείωσε την πολιτική, τόσο απλά.

Φτιάχνουμε νόμους και ξανά νόμους ακριβώς υπό την πίεση των εντυπώσεων.

Το ξαναλέω, όμως, και συμπεραίνω σε ό,τι αφορά αυτήν την παρατήρηση, ότι φέρουμε κι εμείς τεράστια ευθύνη, γιατί δεν υπερασπισθήκαμε όσα έπρεπε να υπερασπισθούμε. Ας το κάνουμε έστω και τώρα και τουλάχιστον ας το καταλάβουμε για το τι θα σηματοδοτήσει αυτή η εκλογική διαδικασία που θα ζήσουμε τώρα.

Τελειώνω με την εξής παρατήρηση: Νομίζω ότι ειδικά όσον αφορά στη σύνθεση της επιτροπής η οποία θα κάνει τον επανέλεγχο παίρνουμε πίσω την πρόταση που εμείς είχαμε κάνει στον τομέα αυτό. Θα πρέπει λοιπόν να είναι διεύρυνση της επιτροπής του άρθρου 21 του ν. 3023/2002 με δύο πρόσωπα. Δεν νομίζω ότι είναι σωστή η συμμετοχή των δικαστικών λειτουργών, όχι για τίποτε άλλο, αλλά γιατί εδώ ήταν ο κ. Σταυρόπουλος όταν μιλάγαμε για το πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων, που μας είπε ότι είναι βεβαρημένοι ιδιαίτερα οι ανώτεροι δικαστικοί με άλλα καθήκοντα. Γι’ αυτό, άλλωστε, στο Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο έβαλε μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν είναι δικαστικοί, όπως θα έπρεπε να είναι.

Άρα, λοιπόν, νομίζω πως στην περίπτωση αυτή καλό θα ήταν αυτή η διεύρυνση να γίνει με δύο καθηγητές, με τεκμήριο αρμοδιότητας στα αντικείμενα εκείνα τα οποία έχουν. Κι ενώ συζητούσαμε και λέγαμε ότι θα μπορούσε να είναι ένας της Νομικής κι ένας Οικονομικών Επιστημών, εγώ προτείνω να υιοθετήσουμε την άποψη του Υπουργού Εσωτερικών κ. Γιαννίτση, όπως την έχει διατυπώσει, που μιλάει για δύο καθηγητές οικονομικών μαθημάτων των οικονομικών σχολών, οι οποίοι αναδεικνύονται με κλήρωση. Μπορούμε να το δούμε μέχρι το τέλος της συζήτησης και να μείνουμε σε αυτήν την πρόταση, γιατί περισσότερο οικονομολόγοι θα χρειασθούν.

 
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Οι τρεις ανώτατοι δικαστές θα παραμείνουν στην επιτροπή.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Βεβαίως, όπως είναι.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Δηλαδή, ο Δικαστής του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Και θα διευρυνθεί η επιτροπή με δύο καθηγητές;

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Βεβαίως. Θα υπάρξει η διεύρυνση της επιτροπής του άρθρου 21 του ν. 3023/2002 με δύο, όμως, καθηγητές κατά την πρόταση την οποία έχει κάνει ο κ. Γιαννίτσης.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Συμφωνώ, ότι η Επιτροπή των Ανωτάτων Δικαστικών μπορεί να βοηθήσει όπου χρειαζόμαστε εκεί και να είναι και πιο αποτελεσματική η λειτουργία της επιτροπής.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριοι συνάδελφοι.
........ 

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[2]: Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα το λόγο για μία μικρή παρέμβαση.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Όταν θέλετε να πείτε κάτι, να το λέτε, γιατί μπήκαμε ήδη στην ψήφιση.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, δεν πρόλαβα. Απλά και μόνο θέλω να κάνω μία διευκρίνιση. Επειδή μιλάμε εδώ στη Βουλή και μας βλέπουν όσοι παρακολουθούν και ίσως να τους φαίνεται παράξενη η σημερινή διαδικασία και ο τρόπος που ψηφίζουμε, θέλω να τονίσω ότι για όλους μας ισχύει ότι όταν θα ψηφίσουμε στο σύνολο την πρόταση νόμου, θα κάνουμε ουσιαστική ψήφιση στο σύνολο. Ίσως κάποιοι που βλέπουν για πρώτη φορά, να αναρωτιούνται πώς συμβαίνει να μην έχουν οριστικοποιηθεί τα άρθρα κλπ. Τώρα που θα ψηφίσουμε τα άρθρα, θα ψηφίσουμε το νόημα του κάθε άρθρου. Όμως η οριστική διατύπωση, η σύνθεση των απόψεων που ακούστηκαν, είναι εκείνη που θα προκύψει από την αρμόδια υπηρεσία στο διάστημα που θα υπάρξει. Άρα όταν θα ψηφίσουμε στο σύνολο, αυτή η ψήφιση θα έχει ουσιαστικό νόημα, γιατί έχουμε συνηθίσει στη Βουλή να ψηφίζουμε στο σύνολο και να λέμε ότι είναι μία τυπική διαδικασία και τίποτα παραπάνω.

 
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Κύριε Παυλόπουλε, έτσι πρέπει να νομοθετούμε γενικώς. Αυτό πιστεύω.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό διευκρινίζω, κύριε Πρόεδρε.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Όταν κλείνουμε μία συζήτηση στο σύνολο, είναι δύο Εισηγητές και ο Υπουργός ο οποίος καμιά φορά θέλει να κάνει προσθήκες.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Τελευταία φράση: Θέλω να τονίσω ότι την Τρίτη που φαντάζομαι ότι θα το ψηφίσουμε στο σύνολο, ας κρατήσουμε τη δυνατότητα του κυρίου Υπουργού, αν χρειαστεί, όχι απλώς να μείνει σ’ αυτό που λέγαμε κάποτε «ψήφιση στο σύνολο», όπου επιτρέπονταν μόνο κάποιες φραστικές διορθώσεις, αλλά μπορεί να χρειαστεί κάτι περισσότερο στη σύνθεση η οποία θα προκύψει. Να εξουσιοδοτήσουμε, λοιπόν, τον κύριο Υπουργό, ο οποίος τότε θα έχει την πλήρη εικόνα του πράγματος, αν χρειαστεί την ημέρα εκείνη να επιφέρει κάποιες μεταβολές.

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
……………..


[1] Σελ. 7799, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20120322(proi).pdf

[2] σελ 7836, ό.π.