Άρθρα

ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
Ή
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΥΣΦΗΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ;
(στην Εφημερίδα Ελευθεροτυπία της Κυριακής 1/8/2010)

          Αποτελεί, αναμφισβήτητα, κεκτημένο του πολιτικού μας πολιτισμού η σταδιακή διαμόρφωση κοινής πεποίθησης ότι η διαφθορά -ιδίως σήμερα που βιώνουμε τα τραγικά αποτελέσματα της δεινής παγκόσμιας οικονομικής κρίσης- συνιστά πραγματική μάστιγα.  Μάστιγα η οποία πλήττει επώδυνα όχι μόνο την εθνική οικονομία, αλλά, κυρίως, την κοινωνική συνοχή, το αίσθημα δικαιοσύνης και την ίδια την ποιότητα της Δημοκρατίας μας. Γι’ αυτό και το χρέος όλων για την καταπολέμησή της, με κάθε τρόπο και δίχως εφησυχασμό ή επανάπαυση, έχει τις ρίζες του και σε θεμελιώδεις ρήτρες του Συντάγματος. Ρήτρες όπως π.χ. εκείνες του κράτους δικαίου, της αρχής της νομιμότητας, της προστασίας της αξίας του ανθρώπου και της διασφάλισης της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς του, υπό όρους ουσιαστικής ισότητας.

 I.     Όσο όμως είναι αυτονόητο το χρέος όλων μας –πρωτίστως δε εκείνων που μετέχουν ενεργώς στο δημόσιο βίο- ν’ αγωνιζόμαστε κατά της διαφθοράς, άλλο τόσο αυτονόητη είναι και η υποχρέωσή μας να μην μετατρέπουμε τον αγώνα αυτόν σ’ επιχείρηση συγκάλυψης της πολιτικής ανικανότητας  και ανευθυνότητας. Πολύ δε περισσότερο σ’ επιχείρηση δυσφήμησης της Χώρας.  Τον βασικό αυτό κανόνα ευθύνης έναντι των θεσμών και του κοινωνικού συνόλου παραβιάζει, δυστυχώς, ενσυνειδήτως και καθ’ υποτροπήν, ο πρώτος που θα έπρεπε να τον τηρεί χωρίς εκπτώσεις. Ήτοι ο Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου.

hello: ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ Ή ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΥΣΦΗΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ; στην Εφημερίδα Ελευθεροτυπία της Κυριακής 1/8/2010

                                                                                   ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
                                                                       στην Εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 30/7/2010

Η κομματική υποκρισία και ο πολιτικός καιροσκοπισμός αποτελούν διαχρονικά χαρακτηριστικά του ΠΑΣΟΚ.  Αυτό ισχύει, και μάλιστα κατά μείζονα λόγο,  για το ΠΑΣΟΚ του κ. Γ. Παπανδρέου που έχει σήμερα την ευθύνη διακυβέρνησης του Τόπου. Ας θυμηθεί κανείς μόνο τι έλεγε προεκλογικώς ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ο κ. Γ. Παπανδρέου, και τι πράττει σήμερα ως Πρωθυπουργός.  Κραυγαλέο νέο παράδειγμα αυτής της διπρόσωπης στάσης του ΠΑΣΟΚ συνιστά η προχθεσινή απόφαση επίταξης στον τομέα των μεταφορών.

 I.     Όπως είναι γνωστό, η απόφαση για την επίταξη εκδόθηκε με βάση το άρθρο 41 του ν. 3536/2007.  Όταν ψηφιζόταν ο ως άνω νόμος στη Βουλή (βλ. πρακτικά της συνεδρίασης της 8/2/2007, σελ. 4370 επ.) οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, και ιδίως ο και έγκριτος συνταγματολόγος κ. Ευ. Βενιζέλος, ως αντιπολίτευση, «ξιφούλκησε», κυριολεκτικώς, εναντίον της ρύθμισης του άρθρου 41, καταγγέλλοντάς την ως αντισυνταγματική, κυρίως με βάση το άρθρο 22 παρ. 4 του Συντάγματος.  Συγκεκριμένα ο κ. Ευ. Βενιζέλος υποστήριξε ότι «η απεργιακή κινητοποίηση, από μόνη της, δεν συνιστά λόγο επιβολής κατάστασης έκτακτης ανάγκης, πολιτικής κινητοποίησης και, άρα, δεν μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική επιστράτευση, παρά μόνον αν συντρέχουν οι αυστηρά οριοθετημένες προϋποθέσεις του άρθρου 22 παρ. 4 του Συντάγματος».  Και στη συνέχεια ισχυρίσθηκε ότι με τη ρύθμιση αυτή «παρεισάγεται και η έννοια της δημόσιας τάξης, ως λόγου που μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική επιστράτευση, κάτι το οποίο είναι κατάφορα αντισυνταγματικό»!

hello: ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ (ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 30/7/2010

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
(το σύνολο, σχεδόν, του άρθρου δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα
«Καθημερινή της Κυριακής» την 18/7/2010)

 Όλοι, νομίζω, οφείλουμε ν’ αναγνωρίσουμε ότι το Σύνταγμα, θεμελιώδης νόμος και, άρα, κανονιστικό έρεισμα της όλης έννομης τάξης, δεν μπορεί να ερμηνεύεται και, πολύ περισσότερο, να εφαρμόζεται ως εκκρεμές πολιτικής αμηχανίας.     Συνακόλουθα, η ευκαιριακή και ανεύθυνη επίκλησή του προκειμένου, δήθεν, να τεκμηριωθούν και να ενισχυθούν, από νομική άποψη, επιχειρήματα στην κονίστρα μιας αμιγώς πολιτικής διαμάχης υποσκάπτει, με ιδιαίτερα επικίνδυνες συνέπειες, τον θεσμικό του θώρακα.   Επειδή όμως άπαντες –ιδίως δε εκείνοι που ο κατά περίπτωση ειδικός ρόλος τους στη δημόσια ζωή, υπό την ευρεία του όρου έννοια, το επιβάλλει- οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε το Σύνταγμα πρέπει να μην παραβλέπουμε και τούτο:  Είναι εξίσου χρέος μας να μην ανεχόμαστε, ενδίδοντας συνήθως στα κελεύσματα της πολιτικής συγκυρίας, παραβιάσεις του Συντάγματος και, α fortiori, συμπτώματα πραγματικής κατάλυσής του.

     I.     Η παρατήρηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη επικαιρότητα σήμερα, επειδή έχουμε βιώσει την, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου, πιο κραυγαλέα παραβίαση του ισχύοντος Συντάγματος, με αφορμή τα νομοθετικά μέτρα που θεσπίζονται για την εκτέλεση του περιβόητου Μνημονίου.  Ειδικότερα:

hello: ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, στην Εφημερίδα "Καθημερινή της Κυριακής", 18/7/2010