ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
                                                                       στην Εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 30/7/2010

Η κομματική υποκρισία και ο πολιτικός καιροσκοπισμός αποτελούν διαχρονικά χαρακτηριστικά του ΠΑΣΟΚ.  Αυτό ισχύει, και μάλιστα κατά μείζονα λόγο,  για το ΠΑΣΟΚ του κ. Γ. Παπανδρέου που έχει σήμερα την ευθύνη διακυβέρνησης του Τόπου. Ας θυμηθεί κανείς μόνο τι έλεγε προεκλογικώς ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ο κ. Γ. Παπανδρέου, και τι πράττει σήμερα ως Πρωθυπουργός.  Κραυγαλέο νέο παράδειγμα αυτής της διπρόσωπης στάσης του ΠΑΣΟΚ συνιστά η προχθεσινή απόφαση επίταξης στον τομέα των μεταφορών.

 I.     Όπως είναι γνωστό, η απόφαση για την επίταξη εκδόθηκε με βάση το άρθρο 41 του ν. 3536/2007.  Όταν ψηφιζόταν ο ως άνω νόμος στη Βουλή (βλ. πρακτικά της συνεδρίασης της 8/2/2007, σελ. 4370 επ.) οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, και ιδίως ο και έγκριτος συνταγματολόγος κ. Ευ. Βενιζέλος, ως αντιπολίτευση, «ξιφούλκησε», κυριολεκτικώς, εναντίον της ρύθμισης του άρθρου 41, καταγγέλλοντάς την ως αντισυνταγματική, κυρίως με βάση το άρθρο 22 παρ. 4 του Συντάγματος.  Συγκεκριμένα ο κ. Ευ. Βενιζέλος υποστήριξε ότι «η απεργιακή κινητοποίηση, από μόνη της, δεν συνιστά λόγο επιβολής κατάστασης έκτακτης ανάγκης, πολιτικής κινητοποίησης και, άρα, δεν μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική επιστράτευση, παρά μόνον αν συντρέχουν οι αυστηρά οριοθετημένες προϋποθέσεις του άρθρου 22 παρ. 4 του Συντάγματος».  Και στη συνέχεια ισχυρίσθηκε ότι με τη ρύθμιση αυτή «παρεισάγεται και η έννοια της δημόσιας τάξης, ως λόγου που μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική επιστράτευση, κάτι το οποίο είναι κατάφορα αντισυνταγματικό»!

 II.     Ένα χρόνο πριν μάλιστα, στις 14/4/2006, 12 Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ –ο κ. Ευ. Βενιζέλος και οι κ.κ. Τ. Αντωνίου, Χ. Καστανίδης, Ι. Μαγκριώτης, Θ. Πάγκαλος, Μ. Παπαϊωάννου, Χρ. Παπουτσής, Φ. Πετσάλνικος, Δ. Ρέππας, Κ. Ρόβλιας, Π. Χριστοφιλοπούλου και Μ. Χρυσοχοΐδης-  είχαν καταθέσει στη Βουλή πρόταση νόμου για την «Κατάργηση δυνατότητας πολιτικής επιστράτευσης λόγω απεργίας»!

Α. Το άρθρο 1 της πρότασης αυτής προέβλεπε: «Δεν συνιστά από μόνη της κατάσταση έκτακτης ανάγκης που να δικαιολογεί την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών η κατάσταση που προκαλείται από απεργιακή κινητοποίηση, ακόμη κι αν αυτή κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική από το Δικαστήριο.»!

Β. Το δε άρθρο 3 παρ. 1 προέβλεπε ότι: «Πολιτική Κινητοποίηση, Γενική ή Μερική, μπορεί να κηρυχθεί, στις εξής περιπτώσεις: α) Σε περίπτωση πολέμου, υπό την έννοια της στρατιωτικής σύρραξης ανεξαρτήτως της επίσημης ή μη κήρυξης αυτού. β) Σε περίπτωση γενικής ή μερικής επιστράτευσης. γ) Για την αντιμετώπιση αναγκών άμυνας της χώρας γενικευμένων ή περιορισμένων γεωγραφικά. δ) Για την αντιμετώπιση εκτάκτων ή επειγουσών αναγκών στο σύνολο της Επικράτειας ή σε ορισμένη μόνο περιοχή από θεομηνία που προκαλεί ή απειλεί γενικευμένες απώλειες ή καταστροφές ή εκτεταμένες ζημίες που δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν με τα συνήθη μέσα και μηχανισμούς.  Με θεομηνία εξομοιώνονται και ανθρωπογενή αίτια που προκαλούν ισοδύναμα αποτελέσματα. ε) Για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών στο σύνολο της Επικράτειας ή σε ορισμένη μόνο περιοχή, από φαινόμενα ή καταστάσεις που είναι δυνατόν να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία και τα οποία επίσης δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν με τα συνήθη μέσα και μηχανισμούς.»!

 Συμπέρασμα: Κατά τη γνώμη που είχε ως Αντιπολίτευση διατυπώσει το ΠΑΣΟΚ, προχθές, ως Κυβέρνηση πλέον, δια του Πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου και του αρμόδιου Υπουργού, αποφάσισε επίταξη με βάση «καταφώρως» αντισυνταγματικό νόμο!  Άρα και η απόφαση επίταξης, πάντα κατά την τότε γνώμη του ΠΑΣΟΚ, είναι «καταφώρως» αντισυνταγματική!  Με αυτή την επιχειρηματολογία ας βγει τώρα ο κ. Γ. Παπανδρέου να εξηγήσει σ’ εκείνους που αφορά η επίταξη, με τρόπο πειστικό, τη νομιμότητα της σημερινής συμπεριφοράς του ιδίου και της Κυβέρνησής του.