ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΩΝ;
Η πρόταση για υιοθέτηση
του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας με πλειοψηφία των δύο τρίτων
στην εφημερίδα «ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» της 3/4/2011
Με αφορμή και τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της 25.3.2011 επανέρχεται στην επικαιρότητα η πρόταση, που είδε προσφάτως το φως της δημοσιότητας και σύμφωνα με την οποία πρέπει, για τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που πρόκειται ν’ αναληφθούν εφεξής στο πλαίσιο των πολιτικών δημοσιονομικής στρατηγικής, ν’ απαιτείται, ως προς την υπερψήφισή τους, η αυξημένη πλειοψηφία των δύο τρίτων. Για παράδειγμα, κατά την ως άνω πρόταση όταν και εφόσον δημιουργηθεί ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης, ήτοι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, η είσοδός του στην ελληνική έννομη τάξη μπορεί να συντελεσθεί μόνο με σχέδιο νόμου, το οποίο θα υπερψηφισθεί από τη Βουλή με πλειοψηφία των δύο τρίτων!
I. Πρόκειται για πρόταση θεσμικώς αβάσιμη, η οποία αποπνέει εντόνως έναν αέρα πολιτικής σκοπιμότητας, προερχόμενο από εκείνους που έδωσαν προθύμως στη Βουλή τη συγκατάθεσή τους στο περιβόητο «Μνημόνιο». Και τώρα, όταν πια όλα επιβεβαιώνουν την πλήρη αποτυχία της «μνημονιακής» πολιτικής, οι οπαδοί της σπεύδουν προς αναζήτηση συνοδοιπόρων, προκειμένου να μοιρασθούν, για το –προδιαγεγραμμένο άλλωστε- μέλλον της πολιτικής αυτής, μαζί τους τις δρομολογημένες συνέπειες της πολιτικής τους ανευθυνότητας. Το ότι πρόκειται για θεσμικώς αβάσιμη πρόταση συνάγεται αβιάστως από την αυταπόδεικτη αλήθεια, σύμφωνα με την οποία μόνο το Σύνταγμα, ως Θεμελιώδης Νόμος, νομιμοποιείται να καθιερώνει ειδικές πλειοψηφίες για την υπερψήφιση σχεδίων νόμων. Και όχι, βεβαίως, η Βουλή κατά το δοκούν, με ευκαιριακές αποφάσεις περιστασιακών πλειοψηφιών και αμήχανων μειοψηφιών. Υπό διαφορετική εκδοχή το Σύνταγμα, ως προς την ερμηνεία, την εφαρμογή του και, άρα, τη θεσμική του υπόσταση, θα γινόταν έρμαιο των διαδρομών της πολιτικής συγκυρίας.
