Βουλή

Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί των άρθρων και του συνόλου του σν του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης: "Νέο ασφαλιστικό σύστημα και συναφής διατάξεις, ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις". 

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ειλικρινά δεν είχα σκοπό να μιλήσω επί των άρθρων. Οι συνάδελφοι απ’ όλες τις πτέρυγες, ιδίως από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, τα είπαν με το όνομα τους, έκαναν και τις παρατηρήσεις. Δεν θέλω να προσθέσω τίποτα, πέραν των ενστάσεων αντισυνταγματικότητας που ανέπτυξα, εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης προχθές.
Υπάρχει, όμως, ένας λόγος, κύριε Υπουργέ, για τον οποίο ζήτησα ξανά να μιλήσω. Ενώ όλα χθες, παρά τις επιμέρους αντιπαραθέσεις και ύστερα και από τη δική σας ομιλία, είχαν αποκτήσει εκείνη τη ροή που πρέπει να έχει ο κοινοβουλευτικός λόγος, με ένα νομοσχέδιο, το οποίο εγώ θεωρώ ότι κατεδαφίζει το κοινωνικό κράτος αλλά παρ’ όλα αυτά απαιτεί διάλογο και επειδή ορισμένες διατάξεις θα τις ψηφίσουμε, προϋποθέτει και κάποια συναίνεση, ξαφνικά εκεί που ο διάλογος είχε πάρει τις διαστάσεις που πρέπει να έχει με βάση την κοινοβουλευτική μας τάξη, εμφανίζεται ο κύριος Πρωθυπουργός στο γνωστό του ρόλο. Το ρόλο του τιμητή των πάντων, το ρόλο του γενικού εισαγγελέα της πολιτικής ζωής. Τι είδους συναίνεση μπορεί να ζητήσει κανείς όταν ακούει αυτά που άκουσε χθες από τον κύριο Πρωθυπουργό; Και γιατί να του τη δώσει κανείς;

Και επειδή σας το είπα, δεν πρόκειται να αφήσω τίποτα να πέσει κάτω μέσα σ’ αυτήν την Αίθουσα. Όσο υπάρχω στη Βουλή θα υπερασπίζομαι την αλήθεια. Και την αλήθεια πρέπει να τη βλέπουμε γιατί διδάσκει. Γιατί, αν φθάσαμε εδώ στο ασφαλιστικό σύστημα -το ομολόγησαν οι περισσότεροι- είναι γιατί υπάρχουν διαχρονικά λάθη. Αλλά δεν μπορεί ένας Πρωθυπουργός εξαιτίας των δικών του λαθών και παραλήψεων να ρίχνει τα βάρη σε όλους τους άλλους και να μην αναγνωρίζει και τις δικές του ευθύνες.

hello: 8-7-2010. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί των άρθρων και του συνόλου του σν του Υπ. Εργασίας και Κοιν.Ασφ: "Νέο ασφαλιστικό οσύτημα και συναφείς διατάξεις, ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις".

Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σν του Υπουργείου Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: "Ενίσχυση της διαφάνειας με την υποχρεωτική ανάρτηση νόμων και πράξεων των Κυβερνητικών, Διοικητικών και Αυτοδιοικητικών Οργάνων στο Διαδίκτυο "ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΥΓΕΙΑ" και άλλες διατάξεις".

                                                                                 Τρίτη 29 Ιουνίου 2010

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ:[1] Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριοι συνάδελφοι, όπως ελέχθη από τον εισηγητή μας ψηφίζουμε το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου ως ένα θετικό βήμα για την περαιτέρω εμπέδωση της διαφάνειας και την εξυπηρέτηση του πολίτη.
Θέλω όμως εδώ να ξαναπώ κάτι. Σήμερα η συζήτηση μπήκε στις σωστές διαστάσεις. Αλλά σήμερα Γιατί σήμερα είπαμε όλοι ότι για να φτάσουμε εδώ, έγιναν πολλές προσπάθειες πριν.

Δεν αντέχω στον πειρασμό να μη θυμηθώ κάτι που είχα ζήσει ως Υπουργός με το πρώτο νομοσχέδιο που είχα φέρει εδώ προς ψήφιση. Ήταν ο ν.3242/2004. Ήταν ο νόμος που αφορούσε ακριβώς τέτοια θέματα. Και ο νόμος ο οποίος δρομολογούσε το θεσμικό υπόβαθρο των ΚΕΠ, το οποίο δεν υπήρχε τότε, και τη μετατροπή τους σε Κέντρα Ολοκληρωμένων Συναλλαγών.

hello: 29-6-2010. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σν του Υπ. Εσ.Απ. και Ηλ. Διακ. "Ενίσχυση της διαφάνειας με την υποχρεωτική ανάρτηση νόμων και πράξεων στο Διαδίκτυο "ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΥΓΕΙΑ"

Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου, ορισθέντος ως λέγοντος επί της ενστάσεως και προβολής αντιρρήσεων συνταγματικότητας επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σν του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης: "Νέο Ασφαλιστικό Σύστημα και συναφείς διατάξεις, ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις".

                                                                                                                             Τρίτη 6 Ιουλίου 2010

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Με μικρή ανοχή, κύριε Πρόεδρε, ενός ή δύο λεπτών, γιατί είναι πολύ μεγάλα τα θέματα που τίθενται.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το προκείμενο σχέδιο νόμου παρουσιάζει σημαντικότατα ζητήματα αντισυνταγματικότητας στην ίδια του την ουσία και στα επιμέρους άρθρα. Συγκεκριμένα, η Νέα Δημοκρατία θέτει θέμα αντισυνταγματικότητας για το σύνολο των διατάξεων -και θα εξηγήσω γιατί το λέω- που έχουν συνταξιοδοτικό περιεχόμενο καθώς και, ειδικότερα, για τα άρθρα 3, 4, 11, 15, 16, 27, 38, 74 και 75 του σχεδίου νόμου.

Ξεκαθαρίζω ένα ζήτημα, γιατί έχει δημιουργηθεί μια παραφιλολογία τον τελευταίο καιρό σχετικά με τη βάση του όλου νομοσχεδίου, που είναι προϊόν, όπως ξέρετε, κατά κύριο λόγο του μνημονίου. Επειδή διάφορα ακούστηκαν, υποθέτω ότι συμφωνούμε σ’ αυτήν τη Βουλή πως και ο κυρωτικός νόμος του μνημονίου και οι επιμέρους νομοθετικές και διοικητικές πράξεις οι οποίες εκδίδονται σε εκτέλεσή του δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να κατισχύουν του Συντάγματος. Το Σύνταγμα είναι το θεμέλιο της έννομης τάξης και ο κυρωτικός νόμος του μνημονίου και όλες οι νομοθετικές και διοικητικές πράξεις πρέπει να υπακούουν στο Σύνταγμα. Δεν υπάρχει τίποτα πάνω από το Σύνταγμα για τα ελληνικά νομοθετικά διοικητικά και δικαστικά όργανα. Επομένως δεν τίθεται θέμα άλλης ιεράρχησης σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 1
Και δεν θα εδημιουργείτο αυτού του είδους η σύγχυση, εάν δεν είχε συμβεί μέσα σ’ αυτήν την Αίθουσα να ψηφίσουν κάποιοι, δυστυχώς, αυτήν την κραυγαλέα τροπολογία εκείνη την Παρασκευή, μία μέρα μετά την κύρωση του νόμου για το μνημόνιο, όπου φτάσαμε στο σημείο να ακούμε ότι είναι δυνατόν, κατ’ ευθεία παράβαση του άρθρου 36 παράγραφος 2 του Συντάγματος, διεθνείς συμφωνίες, αυτού του είδους μάλιστα και αυτής της σημασίας, να ισχύουν από την υπογραφή του Υπουργού και να μην έρχονται καν στη Βουλή προς κύρωση. Είναι ευθεία παραβίαση του Συντάγματος, η οποία είναι η μήτρα που γεννάει όλες τις λοιπές συνταγματικές αμφιβολίες και έθεσε και το ζήτημα της δήθεν σύγκρισης μεταξύ διατάξεων του μνημονίου και του Συντάγματος. Ξεκαθαρίζουμε, λοιπόν, ότι το άρθρο 28 ορίζει πως το Σύνταγμα υπερισχύει πάντων. Αυτή είναι η μήτρα της έννομης τάξης και η βάση της έννομης τάξης.

hello: 6-7-2010. Αγόρευση κ. Π.Παυλόπουλου επί της ενστάσεως και προβολής αντιρρήσεων συνταγματικότητας επί του σν του Υπ.Εργασίας και Κοιν.Ασφ."Νέο Ασφαλιστικό Σύστημα και συναφείς διατάξεις, ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις".