Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση και ψήφιση της πρότασης του Προέδρου της Βουλής "Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Κοινοβουλευτικό και Μέρος Β΄).

                                                                                   Τρίτη 16 Ιουλίου 2010
 
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, χαίρομαι γιατί αρκετές από τις τροποποιήσεις του Κανονισμού της Βουλής βαίνουν προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης του νομοθετικού και κοινοβουλευτικού έργου. Και το λέω αυτό γιατί δεν πρέπει να λησμονάμε ότι, ιδίως σήμερα, το βασικό έργο της Βουλής είναι το νομοθετικό και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος. Κατ’ εξαίρεση η Βουλή ασκεί άλλα καθήκοντα και δη καθήκοντα, τα οποία άπτονται των αρμοδιοτήτων άλλων εξουσιών, στο πλαίσιο της διασταύρωσης των εξουσιών. Μη λησμονάμε επίσης ότι κανόνας παραμένει πάντοτε η διάκριση των εξουσιών.

Και το λέω αυτό, γιατί πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Και όταν τροποποιούμε τον Κανονισμό και όταν τον ερμηνεύουμε, θα πρέπει να αποφεύγουμε να ενισχύουμε ένα ρόλο, που αγγίζει άλλες εξουσίες και δη το χώρο της δικαστικής εξουσίας. Κι αυτό για δύο λόγους: Ο ένας είναι ότι όταν η Βουλή ασχολείται πολύ περισσότερο με καθήκοντα, που κατ’ εξαίρεση της ανατίθενται, αυτό αποβαίνει σε βάρος του νομοθετικού και του κοινοβουλευτικού έργου που είναι το πρώτιστο και το κύριο.

Πολύ φοβούμαι -και το βλέπουμε αυτόν τον καιρό- ότι οι Βουλευτές περισσότερο ασχολούνται -γι’ αυτό η συμμετοχή τους στο νομοθετικό έργο είναι λιγότερη- με ζητήματα και καθήκοντα, που αφορούν εξεταστικές και άλλες επιτροπές. Το έχει φέρει η συγκυρία, θα μου πείτε. Φοβάμαι ότι αυτό μπορεί να καθιερωθεί ως κανόνας. Και πρέπει να προσέξουμε -το τονίζω-, όταν τροποποιούμε τον Κανονισμό, πρέπει να προσέξουμε όταν τον ερμηνεύουμε ότι αυτό -γίνομαι κουραστικός- είναι κατ’ εξαίρεση. Κυρίως, όμως, μπορεί να φέρει τη Βουλή -και μπορεί να γίνει συχνά- σε σύγκρουση με άλλες εξουσίες. Και δεν νομίζω ότι βοηθάει την ποιότητα της δημοκρατίας, το να συγκρούεται η Βουλή με άλλες εξουσίες.

Μέχρι τώρα το έχουμε κατά κανόνα αποφύγει και ελπίζω να το αποφύγουμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Τη δουλειά μας να την κάνουμε στο ακέραιο, αλλά να λειτουργούν οι θεσμοί με τρόπο κατά τον οποίον όλες οι εξουσίες, τηρώντας απαρέγκλιτα το Σύνταγμα να συνεργάζονται. Με αυτήν την έννοια θέλω να τονίσω ότι χαίρω, γιατί αρκετές από τις ρυθμίσεις του Κανονισμού, όπως τροποποιείται, βαίνουν προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της νομοθετικής και της κοινοβουλευτικής εργασίας της Βουλής.

Τρεις επιμέρους παρατηρήσεις. Πρώτη παρατήρηση εκείνη η οποία αφορά το άρθρο 8 για τις δημόσιες συμβάσεις. Πέραν του ότι πραγματικά προβληματίζομαι και εγώ αρκετά σε σχέση με αυτά τα οποία είπε ο κ. Γείτονας προηγουμένως, θέλω να πω ότι θα είναι πολλές οι συμβάσεις, κύριε Πρόεδρε. Οφείλω να ομολογήσω ότι η ενημέρωση αυτή δεν θα είναι επαρκής, γιατί θα αναγκαστεί η Βουλή να δουλεύει πάρα πολύ με τέτοιου είδους συμβάσεις. Και όσο περνάει ο χρόνος μπορεί να γίνονται περισσότερες.

Τι θα πει ενημέρωση; Θα καταντήσει στο τέλος να είναι αυτό το πράγμα μία -ας το πω έτσι- εθιμοτυπική διαδικασία, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, ενώ χρειάζεται για τις μεγάλες συμβάσεις. Για τα εξοπλιστικά παραδείγματος χάρη, αυτό σχετίζεται με τις αρμοδιότητες μίας συγκεκριμένης επιτροπής και βεβαίως, με το γεγονός ότι εκεί μιλάμε για συμβάσεις μεγάλου αντικειμένου και εξαιρετικής σημασίας για ένα μεγάλο θέμα, όπως είναι αυτό το θέμα της εθνικής άμυνας.

Εδώ, θα μου επιτρέψετε, όπως έχει η διάταξη -και μην με κατηγορήσετε για νομικισμό- να επισημάνω και κάτι άλλο. Λέει η διάταξη, κύριε Πρόεδρε, ότι εντός δέκα ημερών γίνεται η ακρόαση. Ποια είναι η κύρωση, παραδείγματος χάριν, εάν δεν τηρηθούν οι δέκα ημέρες ή εάν περάσουν οι δέκα ημέρες και δεν υπάρξει γνωμοδότηση; Μην αυταπατώμεθα, κύριε Πρόεδρε. Μπορεί να είναι ο Κανονισμός της Βουλής που το λέει, αλλά δεν είναι lex imperfecta η διάταξη που εισάγουμε εδώ. Είναι μία διάταξη που εισάγει ουσιώδη τύπο της διαδικασίας. Εάν, παραδείγματος χάριν, δεν τηρηθούν οι διατάξεις αυτές, μπορεί να προκύψει και θέμα ακυρότητας. Γιατί το λέω αυτό; Διότι θα πρέπει, αφού την κρατήσετε και εφόσον την κρατήσετε τη διάταξη, να μπει στο τέλος ρύθμιση, -ακροτελεύτια ρύθμιση- η οποία να λέει: «εάν εντός δέκα ημερών…». Και η προθεσμία πρέπει να είναι αποκλειστική και όχι ενδεικτική, γιατί αν το αφήσετε έτσι, είναι ενδεικτική η προθεσμία. Οι προθεσμίες ερμηνεύονται ως ενδεικτικές προθεσμίες, εφόσον καθορίζονται από το νόμο…

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Σαφέστατα.

ΒΥΡΩΝ ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ (Δ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Αν δεν γίνει η σύμβαση στο χρόνο;

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Αν είναι όμως, ενδεικτική, κύριε Πρόεδρε, απλώς και μόνο η προθεσμία, ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι εάν υποθέσουμε ότι δεν συνεδριάσει στις δέκα ημέρες και παρ’ όλα αυτά ο Υπουργός, η αρμόδια Αρχή, τη σύμβαση αυτή την προχωρήσει, τότε στην περίπτωση αυτή, αν δε λέγεται ρητώς ότι μπορεί να προχωρήσει…

ΒΥΡΩΝ ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ (Δ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Θα το πει.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ:… χωρίς επιπτώσεις για τη νομιμότητα, μπορεί να προκύψουν θέματα ακυρότητας. Γι’ αυτό προτείνω να λεχθεί ότι εάν εντός των δέκα ημερών, δεν γίνει η ακρόαση αυτή και δεν εξεταστεί η σύμβαση, τότε από εκεί και πέρα μπορεί να προχωρήσει η διοίκηση στη σύναψη της σύμβασης, χωρίς να υπάρχουν συνέπειες σε ό,τι αφορά το κύρος της σύμβασης αυτής.

Η δεύτερη παρατήρηση που θέλω να κάνω αφορά την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. Χαίρομαι διότι αυτήν τη στιγμή δίνονται στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας οι αρμοδιότητες που προκύπτουν από τα άρθρα 146 και 147του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή αρμοδιότητες συλλογής στοιχείων και ακρόασης προσώπων. Αλλά σε καμία περίπτωση η αναφορά στα άρθρα αυτά, που αφορούν τις εξεταστικές επιτροπές, δεν σημαίνει ότι μετατρέπεται σε εξεταστική επιτροπή eo ipso η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. Είναι γνωστό πότε και υπό ποιους όρους μπορεί να μετατραπεί σε εξεταστική επιτροπή η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. Γι’ αυτό ορθώς μπαίνει για να φαίνεται εκεί ότι δεν πρόκειται για ευθεία εφαρμογή, οπότε μπορούσε να προκύψει ζήτημα σχετικά με τη φύση της επιτροπής. Κατ’ αναλογία εφαρμόζονται οι διατάξεις του 146 και του 147. Κάνω αυτή τη δήλωση και για τα Πρακτικά για να μένει. Τονίζω ότι το κατ’ αναλογία σημαίνει στο μέτρο κατά το οποίο συνάδει με τις αρμοδιότητες της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, η οποία δεν είναι εξεταστική επιτροπή, παρά μόνο υπό ορισμένες και συγκεκριμένες συνθήκες. Αυτό σημαίνει ανάλογη και όχι ευθεία εφαρμογή των άρθρων 146 και 147.

Θέλω να κάνω μια τελευταία παρατήρηση που αφορά το άρθρο 17 υπό την ευρεία του όρου έννοια. Κύριε Πρόεδρε, ελέχθη προηγουμένως και είναι σωστό ότι η Βουλή πια διαθέτει, όπως και το σύνολο του κράτους, ένα μεγάλο αριθμό υπαλλήλων που δεν έχουν σχέση δημοσίου δικαίου, αλλά σχέση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.

Στην πραγματικότητα και αυτή η σχέση είναι δημοσίου δικαίου, αλλά απλώς το περίβλημα είναι συμβατικό και δεν είναι βέβαια, η μονομερής σχέση που υπάρχει ως προς τους άλλους δημόσιους υπαλλήλους. Πρέπει, κύριε Πρόεδρε, αυτούς τους υπαλλήλους να τους αξιοποιήσει η Βουλή, όπως πρέπει να τους αξιοποιήσει το δημόσιο. Ξέρω -το γνωρίζετε- έχει ψηφιστεί ο ν. 3801, ο οποίος προβλέπει στα άρθρα 1 έως 12 τη δυνατότητα να εντάσσονται και οι υπάλληλοι αυτοί στην ιεραρχία.

Νομίζω ότι η σκέψη των συντακτών της τροποποίησης του Κανονισμού είναι ότι θα πρέπει να περιμένουν το εκτελεστικό διάταγμα του ν.3801/2009 που θα εκδώσει το Υπουργείο Εσωτερικών, για να εφαρμόσει κατ’ αναλογία τις διατάξεις αυτές και στη Βουλή. Εγώ, κύριε Πρόεδρε, σας λέω -βέβαια είναι αργά αυτή τη στιγμή για να προσθέσουμε και άλλες διατάξεις- ότι δεν χρειαζόταν να περιμένουμε το διάταγμα.

Οι διατάξεις των άρθρων 1 έως 12 του ν.3801/2009 είναι αρκετά εκτενείς. Θα μπορούσε ο Κανονισμός, όπως προβλέπει εδώ, να λέει υπό ποιες προϋποθέσεις και οι υπάλληλοι αορίστου χρό-νου εντάσσονται στην ιεραρχία μέχρι το βαθμό του διευθυντή, όχι παραπάνω, όχι μέχρι το βαθμό του γενικού διευθυντή.

Το Σύνταγμα στο άρθρο 103 παράγραφο 8 το επιτρέπει αυτό. Υπάρχει η δυνατότητα αυτή. Θα μπορούσαμε ήδη από τώρα να το έχουμε κάνει στον Κανονισμό. Εγώ θα σας έλεγα, όταν βγει το διάταγμα, από εκεί και πέρα να το κάνετε το συντομότερο δυνατόν.
.........
Θα ήθελα να κάνω μια τελευταία καταληκτική παρατήρηση. Νομίζω πως από τις παρατηρήσεις που έχουν γίνει από άλλους συναδέλφους και από τις τροπολογίες που έχουν κατατεθεί, είναι σημαντικό να δει κανείς ορισμένες.

Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να δει κανείς μια από αυτές, ιδίως εκείνη του κ. Σιούφα που αφορά τη δυνατότητα συζήτησης των κονδυλίων από τους Βουλευτές στην Επιτροπή του Προϋπολογισμού. Η συζήτηση αυτή και η δυνατότητα ψήφισης, εφόσον δεν συνεπάγονται βάρος για τα δημοσιονομικά -δηλαδή έσοδα, έξοδα του κράτους- νομίζω ότι είναι μια σημαντική τροπολογία, η οποία μπορεί να βοηθήσει παρά πολύ το ρόλο και τη συμμετοχή του απλού Βουλευτή στη διαδικασία ψήφισης του προϋπολογισμού.

Από τη στιγμή που η διάταξη αυτή έχει την ασφαλιστική δικλίδα ότι δεν συνεπάγονται επιβαρύνσεις που ανατρέπουν την λογική του προϋπολογισμού, ιδίως στα δημοσιονομικά της μεγέθη, είναι κάτι το σημαντικό. Πηγαίνει προς την κατεύθυνση της αναθεώρησης, που ούτως ή άλλως είχαμε δει το 2001 και αργότερα το 2008. Νομίζω ότι θα πρέπει να τη δούμε και ενδεχομένως να την αποδεχθούμε θετικά.

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, και για την υπέρβαση.

[1] Σελ. 10406 επ., http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20100716.pdf