Αν θέλετε να μάθετε ποιες είναι οι πιο αξιόπιστες στοιχηματικες εταιριες στον κόσμο τότε μπορείτε να διαβάσετε τις πιο έγκυρες αξιολογήσεις για εταιριες στοιχηματων με πολλές πληροφορίες για υπηρεσίες και τα στοιχηματικά μπόνους εγγραφής που δίνουν. Δείτε τη σελίδα και συλλέξτε τις δυνατές γνώσεις για να επιβιώσετε στο χώρο του διαδικτυακού παιχνιδιού.














Βουλή - Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

11-9-2012. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σν του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρυθμίσεις θεμάτων κεφαλαιακής ενίσχυσης των πιστωτικών ιδρυμάτων», της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρυθμίσεις θεμάτων εφαρμογής των ν. 3864/2010, 4021/2011, 4046/2012, 4051/2012 και 4071/2012», της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρυθμίσεις θεμάτων δημοσίευσης οικονομικών εκθέσεων πιστωτικών ιδρυμάτων και θυγατρικών τους, οι οποίες δραστηριοποιούνται στο χρηματοοικονομικό τομέα, και άλλες διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών».
………….

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριοι συνάδελφοι, είναι αυτονόητο ότι ψηφίζω -και θα εξηγήσω γιατί λέω ότι είναι αυτονόητο για μένα- το παρόν νομοσχέδιο το οποίο αφορά ουσιαστικά τη συμπλήρωση του θεσμικού πλαισίου της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Και το ψηφίζω γιατί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με όλα τα προβλήματα που περιέχει, με όλες τις αντιρρήσεις που μπορεί να έχει κανείς σχετικά με τις επί μέρους ρυθμίσεις, αποτελεί μία αναγκαία προϋπόθεση για να υπάρχει ελληνική οικονομία. Μπορεί πολλοί να διαφωνούν, να έχουν άλλες αντιλήψεις για το σύγχρονο καπιταλισμό, ένα είναι βέβαιο: Αν δεν έχεις τραπεζικό σύστημα, δεν έχεις οικονομία. Και αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν, ακόμη και από την Αριστερά, κατά την εκτίμησή μου. Η ανακεφαλαιοποίηση κατέστη αναγκαία, γιατί χωρίς αυτή ήταν αδιανόητο να επιβιώσει το τραπεζικό σύστημα.

Γιατί προέκυψε όμως, αυτή η ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης; Ποιες είναι οι βασικές της αιτίες; Οι βασικές της αιτίες είναι δύο. Η πρώτη αφορά γενικότερα την παγκόσμια οικονομική κρίση, την παγκόσμια φούσκα αυτού του βιασμένου καπιταλισμού, του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Αυτή η φούσκα που ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες μπόλιασε όλο το τραπεζικό σύστημα. Η Ευρώπη δεν αντελήφθη από νωρίς τι ερχόταν. Η Ευρώπη είχε μία αίσθηση αιωνιότητας όταν έσκασε η ιστορία της «LEHMAN BROTHERS». Έφτασε και σε μας πολύ συντομότερα απ’ ό,τι κάποιοι φαντάζονταν. Και το ζήσαμε στην κυβέρνηση Καραμανλή, όταν το Νοέμβριο του 2008 με μια ακαριαία αντίδραση πήραμε την απόφαση σε επίπεδο κυβερνητικής επιτροπής για την ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών με τα 27 δισεκατομμύρια από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν τα 10 την εποχή εκείνη.

Τα λέω προς το μέρος πλέον της συγκυβέρνησης στο ΠΑΣΟΚ γιατί με θλίψη θυμάμαι τι λεγόταν από εκείνο εκεί το Βήμα. Σήμερα το ΠΑΣΟΚ τρέχει να πείσει την Κυβέρνηση Σαμαρά ότι πρέπει να γίνει αυτό, με μόνη διαφορά ότι από εκείνο εκεί το Βήμα ο κ. Παπανδρέου, όταν πήραμε την ακαριαία απόφαση και σώθηκε το τραπεζικό σύστημα, την εποχή εκείνη απειλούσε με ειδικά δικαστήρια τον Καραμανλή, τους Υπουργούς, τους πάντες. Το ότι ήρθε μετά, χρησιμοποίησε τα 17 δισεκατομμύρια, τα οποία δεν είχαμε χρησιμοποιήσει ως Κυβέρνηση, και προσέθεσε άλλα 50, αυτό είναι άλλη ιστορία. Είναι η ιστορία του ΠΑΣΟΚ, το οποίο είναι υπεύθυνο γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και τραβάει ο ελληνικός λαός αυτά που τραβάει. Και είμαστε αναγκασμένοι να στηρίζουμε επιλογές που κανένας από εμάς -δεξιός ή αριστερός, δεν έχει σημασία- δεν μπορεί μες στην ψυχή του να τις αντέξει. Προέχει, όμως, το συμφέρον του τόπου.

Η πρώτη αιτία, λοιπόν, είναι η παγκόσμια κρίση. Υπάρχει, όμως, και μία δεύτερη την οποία θα ήθελα να δείξω ενόψει και της απάντησης που μου έστειλε σήμερα -και το ευχαριστώ γι’ αυτό- το Υπουργείο Οικονομικών σε μία αίτηση καταθέσεως εγγράφων την οποία είχα κάνει και όπου δεν είχε αξιωθεί να μου απαντήσει ο κ. Βενιζέλος ως Υπουργός Οικονομικών. Γιατί την αίτηση καταθέσεως εγγράφων, την είχα υποβάλει από την 1 η Νοεμβρίου 2011, βλέποντας την πορεία του ΡSΙ και καταλαβαίνοντας ότι κάτι συμβαίνει.

Τι ήταν εκείνο που συνέβαινε; Θα σας πω από την απάντηση γιατί κατέστη αναγκαία επιπλέον, πέραν της προηγούμενης αιτίας, αυτή η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Αν κοιτάξετε την απάντηση την οποία έχω δημοσιοποιήσει, θα δείτε ότι οι ελληνικές τράπεζες από το 2009 μέχρι το τέλος του 2011 επιβαρύνθηκαν, για να πάρουν πάνω τους -από το εξωτερικό, παρακαλώ-ομόλογα που ξεφορτώνονταν ξένες τράπεζες. Υπερβαίνουν τα 49 δισεκατομμύρια. Κοντά στα 50 δισεκατομμύρια φορτώθηκαν σ’ αυτό το χρονικό διάστημα.

Και δεν είναι μόνο οι τράπεζες που φορτώθηκαν αυτά που άλλοι ξεφορτώθηκαν. Είναι τα ασφαλιστικά ταμεία και είναι και οι Έλληνες ιδιώτες ομολογιούχοι, αυτοί που εμπιστεύτηκαν το εφάπαξ τους, τον ιδρώτα τους, την οικονομία τους στην πιο σταθερή κατά τη γνώμη τους επένδυση. Και έτσι ήταν μέχρι το 2009, γιατί δεν είχαμε δώσει ποτέ αφορμές. Και θέλω να τονίσω τη γενναιότητα του ΣΥΡΙΖΑ στη πρόταση που υπέβαλε, όπου έλεγε ότι τίποτα το 2009 δεν προοιωνιζόταν αυτήν την κατάρρευση και τη μετατροπή της κρίσης ελλείμματος σε κρίση δανεισμού.

Τι συνέβη, λοιπόν, την εποχή εκείνη; Φορτώθηκαν οι τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία, όλοι εκείνοι που εμπιστεύονταν το κράτος, τις διαβεβαιώσεις ότι δεν υπάρχει θέμα αναδιάρθρωσης του χρέους κι ότι είναι σταθερά τα ελληνικά ομόλογα: Αυτά δεν μας έλεγαν ο κ. Παπανδρέου κι ο κ. Παπακωνσταντίνου; Κύριοι συνάδελφοι, συνέβη το εξής, που δεν είναι διόλου απλό. Όπως είναι τα πράγματα και αφού κακή τη μοίρα -πράγμα που όλοι καταγγείλαμε εδώ- μπήκαμε στο μνημόνιο και υπό τους όρους που μπήκαμε, το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους ήταν μια αναπόφευκτη πλέον κίνηση. Το έλεγαν όλοι. Δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην το λέει, πλην του κ. Παπακωνσταντίνου και του κ. Παπανδρέου και φυσικά και της ίδιας της τρόικας, η οποία κάλυπτε αυτή την απόφαση που είχε ληφθεί, ότι αποκλείεται η αναδιάρθρωση του χρέους. Απειλούσε μάλιστα ο κ. Παπακωνσταντίνου ότι όποιος μιλάει για αναδιάρθρωση του χρέους είναι καταστροφέας, γιατί αυτό αποτελεί πιστωτικό γεγονός και αρχίζουν πλέον τα CDS να ενεργοποιούνται.

Τι συνέβη, λοιπόν, την εποχή εκείνη; Επί δεκαοκτώ ολόκληρους μήνες, μέχρι να γίνει το ΡSΙ, οι ξένες τράπεζες -κυρίως γερμανικές, γαλλικές και αγγλικές- ξεφορτώθηκαν ομόλογα τα οποία φορτώθηκαν οι τράπεζές μας, τα ασφαλιστικά μας ταμεία και οι Έλληνες ομολογιούχοι που πίστευαν -κι είχαν κάθε λόγο να πιστεύουν- ότι τα ομόλογα είναι μία ασφαλής τοποθέτηση. Κύριε Υπουργέ, πέρα από τα στοιχεία που μου δώσατε, τα στοιχεία της ΒSI, της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών είναι σαφή. Δόθηκαν από τον περασμένο Μάρτιο. Εκατόν είκοσι δισεκατομμύρια ευρώ κέρδισαν οι ξένες τράπεζες ξεφορτώνοντάς τα προς την πλευρά της Ελλάδας. Όταν λοιπόν, είχαν ξεφορτωθεί το μεγαλύτερο μέρος, από εκεί και πέρα ήρθε η ώρα του «κουρέματος». Κι αυτό το οποίο θα «κουρευόταν» στα χέρια των ξένων τραπεζών -γιατί όταν παίρνεις ομόλογα αναλαμβάνεις κι έναν κίνδυνο κι έχεις και τα CDS- αυτό είχε φορτωθεί σ’ εμάς, με την ευθύνη -το τονίζω- της Κυβέρνησης Παπανδρέου - Παπακωνσταντίνου, αλλά, κύριε Υπουργέ, και με την ανοχή της ίδιας της τρόικας. Γιατί ή εκείνοι που επέβλεπαν την πορεία της εφαρμογής του ελληνικού προγράμματος είναι ανόητοι, αν δεν ήξεραν ότι το «κούρεμα» είναι απαραίτητο, ή κι εκείνοι συμμετείχαν σ’ αυτήν την υπόθεση. Γιατί αν, κύριε Υπουργέ, μπορούμε να φανταστούμε ότι η τρόικα δεν γνώριζε αυτό που έβλεπαν και κατήγγελλαν όλοι οι Έλληνες οικονομολόγοι, ότι δηλαδή είναι υποχρεωτικό το ότι θα πάμε σε «κούρεμα» κάποια στιγμή, αν αυτό δεν το έβλεπαν, τι μας συμβουλεύουν για την ελληνική οικονομία; Το ήξεραν. Αυτή είναι η αλήθεια.

Υπ’ αυτές τις προϋποθέσεις, λοιπόν, σήμερα ψηφίζουμε και πρέπει να ψηφίσουμε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών γιατί υφίστανται, πέρα από την οικονομική κρίση, και το βάρος που έφεραν πάνω τους. Και πρέπει να γίνει αυτό γιατί χωρίς αυτό δεν υπάρχει τραπεζικό σύστημα, κύριοι συνάδελφοι.

Κύριε Υπουργέ, ξέρω -γιατί γνωριζόμαστε- τι αγώνα δίνει ο Πρωθυπουργός, το οικονομικό επιτελείο κι εσείς προσωπικά τούτη την κρίσιμη ώρα αναδιαπραγμάτευσης. Γιατί τώρα γίνεται η αναδιαπραγμάτευση, μ' αυτούς τους δύσκολους όρους. Μερικοί δεν το πιστεύουν. Όμως έτσι γίνεται η αναδιαπραγμάτευση, σ’ αυτόν τον κυνικό κόσμο, με όλους εκείνους που δεν έχουν να συλλογιστούν παρά μόνο οικονομικά μεγέθη, γιατί γι’ αυτούς οι λαοί είναι αριθμοί. Σ’ αυτό πρέπει να αντισταθούμε. Κι έχουμε επιχειρήματα.

Φαίνεται εύκολο το να δίνει κάθε Βουλευτής συμβουλές. Σας διαβεβαιώ ότι έχω πλήρη συναίσθηση των δυσχερειών που αντιμετωπίζετε. Αν έκανα αυτήν την αίτηση κι αν φέρνω στη δημοσιότητα αυτά τα αποτελέσματα, είναι διότι πιστεύω ότι έχετε ένα ατού στα χέρια σας. Ξέρω με ποιους έχετε να κάνετε: Με τον κυνισμό και με το γεγονός ότι δεν αναλαμβάνουν κι εκείνοι τις ευθύνες τους. Όμως από τη στιγμή που είναι αποδεδειγμένο ότι και η τρόικα φέρει μέρος της ευθύνης για το ότι υπήρξε αυτή η διευκόλυνση των ξένων τραπεζών εις βάρος του ελληνικού οικονομικού συστήματος στο θέμα των ομολόγων, όπως γίνεται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών -και καλώς γίνεται, γιατί χωρίς αυτήν δεν υπάρχει, όπως είπα, τραπεζικό σύστημα- έτσι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και για ένα είδος ανακεφαλαιοποίησης των ασφαλιστικών ταμείων για όσα έχασαν. Διότι αυτός είναι ο λόγος που καταρρέει το κοινωνικό κράτος.

Αν τα ασφαλιστικά ταμεία δεν είχαν πάρει αυτό το βάρος, σίγουρα θα υπήρχε πρόβλημα, όχι όμως αυτό που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Όπως επίσης ν’ αποζημιώσουμε και τους ιδιώτες ομολογιούχους. Δεν είναι τεράστια τα ποσά, είναι πολύ λιγότερα φυσικά από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Και ξέρω, κύριε Υπουργέ, ότι είναι δύσκολο αυτό που σας λέω....

…Το ξέρω πόσο δύσκολο είναι και ούτε λαϊκίζω ούτε προσπαθώ να δημιουργήσω εντυπώσεις.

Σας διαβεβαιώ προσπάθεια κάνω, όπως όλοι μας -το πιστεύω-για να σας δώσουμε μια βοήθεια. Ό,τι κι αν βγάλετε εξηγήστε στους εταίρους μας και δανειστές μας ότι είναι υποχρεωμένοι να λάβουν υπ’ όψιν την ευθύνη, την οποία φέρουν, για το ότι συνέβη αυτό το πράγμα και επομένως, ας αναλάβουν και εκείνοι τις ευθύνες τους για να υπάρξει ένα είδος ανακεφαλαιοποίησης, που εσείς θα επιλέξετε μαζί τους, εφόσον δοθεί αυτή η δυνατότητα.

Κάντε την προσπάθεια. Σας διαβεβαιώ ότι και μόνο η προσπάθεια αυτή, που δείχνει την ειλικρίνεια της Κυβέρνησης, νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο θα εκτιμηθεί από τον ελληνικό λαό. Ό,τι όπλα έχουμε πρέπει να τα εξαντλήσουμε αυτή τη στιγμή στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης.

Και το κυριότερο -το τονίζω και τελειώνω με αυτό- είναι το εξής: Πρέπει, κύριε Υπουργέ, και η τρόικα, για όση ευθύνη φέρει, για όσα έχουν γίνει -και αυτά είναι αποδεδειγμένα και μετρήσιμα-αυτές τις ευθύνες και η ίδια να τις αναλάβει.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
……………


[1] Σελ. 855, http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20120911.pdf